Digitalizacja dźwięku oznacza przejście z postaci analogowej do cyfrowej. W praktyce dotyczy sytuacji, gdy ciągły sygnał z mikrofonu lub z nośnika analogowego (np. kasety) ma zostać zapisany w komputerze jako dane.
W uproszczeniu proces obejmuje dwa kluczowe kroki kojarzone z konwersją analogowo-cyfrową: próbkowanie (pobieranie wartości sygnału w kolejnych chwilach czasu) oraz kwantyzację (zaokrąglanie tych wartości do skończonego zbioru poziomów). Efektem jest sygnał cyfrowy, który można zapisać w pliku audio, przesłać w sieci i edytować w oprogramowaniu.
Odpowiedź "zamiany dźwięku analogowego na cyfrowy" jest poprawna, bo dokładnie opisuje kierunek transformacji: z analogowego źródła do cyfrowej reprezentacji.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "zamiany dźwięku cyfrowego na analogowy" opisuje proces odwrotny, czyli odtwarzanie/rekonstrukcję sygnału analogowego z danych cyfrowych (konwersja C/A).
- "tworzenia dźwięku analogowego" nie dotyczy digitalizacji, tylko wytwarzania sygnału (np. przez instrument lub generator) i nie wskazuje konwersji do postaci cyfrowej.
- "tworzenia dźwięku cyfrowego" jest zbyt ogólne: dźwięk cyfrowy można wytworzyć syntezą lub wygenerować w programie bez digitalizacji. Digitalizacja zawsze odnosi się do zamiany z analogowego na cyfrowy.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą regułę: digitalizacja = analog → cyfrowy, a odtwarzanie z komputera na głośniki = cyfrowy → analog.
