W obrabiarkach CNC stosuje się korekcje narzędzi, aby sterowanie mogło skompensować różnice pomiędzy narzędziami (np. różne długości i średnice) bez konieczności ciągłego przerabiania programu. Dla frezów w typowej praktyce operatorskiej wprowadza się do tablicy narzędzi dwie podstawowe wartości.
- Korekcja długości – opisuje rzeczywistą długość narzędzia i kompensuje położenie w osi Z. Jest kluczowa, aby sterowanie "wiedziało", gdzie faktycznie znajduje się czoło frezu względem punktu odniesienia.
- Korekcja promienia – opisuje promień (lub średnicę) frezu i pozwala na kompensację toru narzędzia w płaszczyźnie XY podczas frezowania konturów. Bez tej korekcji łatwo uzyskać błąd wymiaru konturu (za duży/za mały detal).
Odpowiedź "dwie wartości korekcji" jest więc poprawna, bo odpowiada dwóm podstawowym rodzajom kompensacji wykorzystywanym w standardowym programowaniu i eksploatacji CNC.
Odpowiedzi z jedną wartością są niepełne: sama długość nie rozwiązuje problemu wymiaru konturu w XY. Odpowiedzi z trzema lub czterema wartościami odnoszą się do rozwiązań rozszerzonych (np. dodatkowe wpisy związane ze zużyciem lub korekcjami technologicznymi), które mogą występować w niektórych sterowaniach, ale nie stanowią podstawowego, standardowego zestawu wymaganych korekcji dla frezu.
W praktyce operator najpierw mierzy narzędzie (np. preseterem lub sondą), a potem wpisuje wartości do tablicy narzędzi pod właściwym numerem narzędzia. Program odwołuje się do tych danych, co umożliwia stabilną produkcję i szybkie przezbrojenia.
