Rozpoznanie stylu mebla polega na ocenie formy (linia, proporcje, "ciężar" bryły) oraz ornamentyki (rodzaj zdobień, symetria, rytm). Odpowiedź "Rokoko." jest właściwa, gdy na rysunku widać cechy typowe dla rokoka: lekkość, finezyjne krzywizny, płynne przejścia, a często także asymetryczne motywy dekoracyjne i bogate, ale "delikatniejsze" zdobienia niż w baroku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują (przy typowych cechach stylów):
- "Baroku." – barok w meblarstwie bywa masywniejszy, bardziej monumentalny i teatralny. Dekoracja może być bardzo bogata, ale częściej sprawia wrażenie cięższej, a kompozycje są bardziej zdecydowane i "napompowane" niż rokokowa finezja.
- "Renesansu." – renesans częściej opiera się na harmonii, wyważeniu i porządku. Formy są spokojniejsze, bardziej geometryczne, a ornament bywa podporządkowany symetrii i proporcjom.
- "Klasycyzmu." – klasycyzm dąży do ładu, symetrii i nawiązań do antyku. Dekoracje są zwykle bardziej oszczędne i zdyscyplinowane, a bryła mebla ma sprawiać wrażenie uporządkowanej i "architektonicznej".
W praktyce egzaminacyjnej warto najpierw zadać sobie pytania: czy mebel wygląda na lekki czy masywny, czy linia jest prosta czy falująca, oraz czy dekoracja jest symetryczna i uporządkowana, czy raczej swobodna i finezyjna. Dopiero potem wybiera się styl, który najlepiej pasuje do zestawu cech widocznych na ilustracji.
