Pytanie dotyczy sytuacji, w której nie trzeba wyprowadzać dodatkowych prętów ze stopy fundamentowej po to, aby połączyć je ze zbrojeniem podłużnym słupa. Takie "wyprowadzenia" (startery/dyble) są typowe wtedy, gdy słup ma być betonowany monolitycznie ze stopą lub gdy trzeba zapewnić ciągłość przenoszenia sił przez zakotwienie prętów słupa w fundamencie.
Stopa kielichowa działa inaczej: w stopie wykonuje się gniazdo (kielich), w które wsuwa się prefabrykowany lub przygotowany element słupa. Po ustawieniu w pionie przestrzeń w kielichu jest wypełniana mieszanką (np. betonem/zaprawą), a przenoszenie obciążeń odbywa się głównie przez oparcie i współpracę ścian kielicha, a nie przez typowe "zszycie" zbrojenia słupa ze zbrojeniem stopy starterami.
Dlatego odpowiedź wskazująca stopę z wyraźnym wgłębieniem/gniazdem na słup jest właściwa. Na schematach tego typu stopę można rozpoznać po kształcie zbliżonym do litery "U" w przekroju (słup wsunięty w gniazdo) oraz po odpowiadającym temu układowi w rzucie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Stopa płaska (prostopadłościenna): słup jest posadowiony na stopie bez gniazda, więc połączenie monolityczne lub zapewnienie zakotwienia prętów wymaga zwykle prętów wyprowadzonych.
- Stopa schodkowa: zmienia się geometria wysokości stopy, ale sposób osadzenia słupa pozostaje "na stopie", więc potrzeba połączenia zbrojenia jest analogiczna.
- Stopa o kształcie ostrosłupa/trapezu: kształt wynika z rozkładu naprężeń i ekonomii betonu, jednak nie zastępuje detalu połączenia słup–fundament; wyprowadzenia prętów nadal są typowym rozwiązaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku gniazda (kielicha) pod słup. Jeśli słup jest "wsunięty" w fundament, a nie "postawiony" na nim, to zwykle jest to stopa kielichowa i w takim wariancie pytanie prowadzi do braku wymogu klasycznych starterów.
