W usprawnianiu po amputacji powyżej kolana (amputacja uda) jednym z kluczowych celów jest zapobieganie i korygowanie przykurczów, ponieważ ograniczenia ruchu w stawie biodrowym utrudniają prawidłowe obciążanie kikuta, dopasowanie protezy oraz naukę chodu.
U wielu pacjentów pojawia się tendencja do ustawienia kończyny w zgięciu i często również w odwiedzeniu w stawie biodrowym. W praktyce oznacza to, że to właśnie zginacze i odwodziciele mają skłonność do skracania się, a po pracy nad rozluźnieniem i poprawą elastyczności tkanek trzeba dodatkowo utrwalić efekt przez aktywację mięśni działających przeciwnie.
Dlatego połączenie masażu klasycznego pobudzającego z ćwiczeniami wzmacniającymi powinno dotyczyć przede wszystkim antagonistów przykurczonych grup, czyli:
- prostowników uda – wspierają kontrolę wyprostu (w tym w obrębie biodra), poprawiają stabilizację podczas stania i przygotowują do faz obciążania w nauce chodu z protezą,
- przywodzicieli uda – przeciwdziałają nadmiernemu odwiedzeniu, ułatwiają ustawienie kończyny bliżej osi ciała i poprawiają kontrolę miednicy.
Z tego powodu odpowiedź "prostowniki i przywodziciele uda" jest zgodna z zasadą: rozluźnij i wydłuż to, co przykurczone, a następnie wzmocnij to, co ma utrzymać skorygowane ustawienie.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo wskazują grupy mięśni, które typowo mogą już mieć tendencję do skracania się lub utrwalania niekorzystnego ustawienia:
- "zginacze i przywodziciele uda" – zawiera zginacze, które przy tendencji do przykurczu zgięciowego nie są właściwym celem wzmacniania w kontekście utrwalania poprawy,
- "prostowniki i odwodziciele uda" – odwodziciele mogą nasilać ustawienie odwiedzeniowe, jeśli jest ono problemem,
- "zginacze i odwodziciele uda" – łączy dwie grupy często powiązane z typową tendencją do przykurczów, więc ich wzmacnianie byłoby przeciwne do celu pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "utrwalenie efektu zmniejszenia przykurczów", myśl o wzmacnianiu antagonistów względem grup skracających się.
