W chorobie wrzodowej celem żywienia jest możliwie oszczędzające traktowanie przewodu pokarmowego: posiłki powinny być łatwe do strawienia, niezbyt tłuste oraz przygotowane tak, aby nie nasilały bólu, pieczenia, zgagi czy nudności. Jednym z najprostszych kryteriów doboru posiłków jest metoda obróbki kulinarnej.
Odpowiedź "gotowane." jest właściwa, ponieważ gotowanie (także gotowanie na parze) zwykle pozwala uzyskać dania o mniejszej zawartości tłuszczu, bardziej miękkiej konsystencji i mniejszym potencjale drażniącym. W praktyce opieki nad osobą starszą oznacza to wybór zup, kleików, gotowanych warzyw, gotowanego chudego mięsa/ryb oraz potraw bez ciężkich, tłustych sosów.
Pozostałe propozycje są mniej wskazane:
- "smażone." Smażenie zwiększa zawartość tłuszczu w potrawie i często tworzy mocno zrumienioną, trudniej strawną powierzchnię. U wielu osób z dolegliwościami żołądkowymi takie potrawy nasilają dyskomfort.
- "pieczone z tłuszczem." Pieczenie samo w sobie bywa akceptowalne, ale w tej odpowiedzi kluczowy jest dodatek tłuszczu, który podnosi ciężkostrawność i może nasilać objawy.
- "duszone z tłuszczem." Duszenie bywa postrzegane jako "łagodne", jednak wskazanie "z tłuszczem" zmienia ocenę – tłuszcz zwiększa obciążenie trawienne i u części osób pogarsza tolerancję posiłku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wyraźne rozróżnienie między metodami "bez tłuszczu" a "z tłuszczem" lub "smażone", to w dietach oszczędzających przewód pokarmowy najczęściej preferuje się techniki ograniczające tłuszcz i zrumienienie.
