Współczynnik efektywności pompy ciepła (najczęściej oznaczany jako COP) jest wskaźnikiem porównawczym, który mówi, jak "wydajnie" urządzenie zamienia energię elektryczną na użyteczne ciepło w danych warunkach pracy. Z definicji jest to stosunek (iloraz) mocy użytecznej do mocy pobranej, czyli:
COP = (moc grzewcza oddawana do instalacji) / (moc elektryczna pobierana przez urządzenie).
Odpowiedź "iloraz mocy grzewczej i pobranej mocy elektrycznej" jest poprawna, bo:
- daje wskaźnik bezwymiarowy (porównanie "ile razy więcej" mocy cieplnej uzyskuje się względem poboru),
- zgadza się z ideą pompy ciepła: część energii cieplnej pochodzi z dolnego źródła, a energia elektryczna jest "napędem" obiegu.
Pozostałe propozycje nie odpowiadają definicji i prowadzą do błędnej interpretacji:
- "iloczyn mocy grzewczej i pobranej mocy elektrycznej" daje wielkość o nieadekwatnych jednostkach (moc razy moc) i nie opisuje efektywności,
- "różnicę pobranej mocy elektrycznej i mocy cieplnej" myli wskaźnik efektywności z bilansem lub "nadwyżką"; dodatkowo taka różnica nie jest standardową miarą porównawczą pracy pompy ciepła,
- "sumę mocy grzewczej i mocy elektrycznej" nie tworzy miary efektywności; miesza wielkości o różnych rolach (użytek i nakład) zamiast je porównać.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: efektywność/ sprawność wskaźnikowa w takich zadaniach to najczęściej "użyteczne / pobrane". Jeśli w odpowiedziach pojawiają się suma, różnica lub iloczyn, zwykle są to dystraktory sprawdzające rozumienie definicji.
