W tapetowaniu bryt (pojedynczy pas tapety) docina się z naddatkiem, aby można było precyzyjnie wyrównać tapetę przy suficie i przy podłodze (lub listwie), a także skorygować ułożenie podczas przyklejania. W zadaniu podano, że naddatek ma wynosić 6–10 cm względem faktycznej wysokości tapetowanej płaszczyzny.
Dla pomieszczenia o wysokości 260 cm trzeba więc policzyć przedział dopuszczalnej długości przyciętego brytu:
- minimum: 260 cm + 6 cm = 266 cm,
- maksimum: 260 cm + 10 cm = 270 cm.
Poprawny wybór to rysunek przedstawiający bryt o długości mieszczącej się w zakresie 266–270 cm. Przykładowo długość 268 cm spełnia warunek, bo zawiera naddatek 8 cm, czyli wartość z podanego przedziału.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Jeśli na rysunku długość brytu jest mniejsza niż 266 cm, naddatek jest za mały (albo go brak), co grozi niedoklejeniem "na styk" i powstaniem szczelin po docięciu. Jeżeli długość jest większa niż 270 cm, naddatek przekracza wymagany zakres, co zwykle oznacza niepotrzebne zwiększenie odpadów materiału i ryzyko gorszego pasowania wzoru przy seryjnym przygotowaniu brytów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze pracuj na przedziale (tu 6–10 cm), a nie na jednej liczbie. Najpierw wyznacz minimum i maksimum, a dopiero potem sprawdź, która propozycja mieści się w granicach. To ogranicza błędy wynikające z pośpiechu i "wybierania na oko".
