W rachunkowości podział aktywów na trwałe i obrotowe opiera się na kryterium długoterminowego lub krótkoterminowego związania składników z jednostką. Do aktywów trwałych zalicza się te zasoby, które jednostka przeznacza do używania, utrzymywania lub lokowania na okres dłuższy (co do zasady) niż 12 miesięcy.
Dlatego poprawne uzupełnienie po "wartości niematerialne i prawne" powinno wskazywać inne typowe grupy aktywów trwałych: środki trwałe (rzeczowe składniki wykorzystywane w działalności), środki trwałe w budowie (nakłady na wytworzenie/nabycie środków trwałych, które nie są jeszcze kompletne i zdatne do używania), a także pozycje o charakterze długoterminowym, takie jak należności długoterminowe oraz inwestycje długoterminowe. Taki zestaw odpowiada typowemu układowi bilansowemu aktywów trwałych.
Odpowiedzi zawierające zapasy są nieprawidłowe, ponieważ zapasy (materiały, towary, produkty itp.) są zaliczane do aktywów obrotowych. Nawet jeśli fizycznie mogą pozostawać w magazynie dłużej, ich przeznaczeniem jest zużycie lub sprzedaż w normalnym cyklu operacyjnym, co klasyfikuje je jako obrotowe.
Warianty z wyrażeniem rzeczowe aktywa trwałe mogą brzmieć poprawnie, ale w tym pytaniu ważne jest pełne wskazanie grup odpowiadających aktywom trwałym obok WNiP. Samo wskazanie rzeczowych aktywów trwałych bez elementów długoterminowych (należności, inwestycje) oraz z domieszką zapasów prowadzi do błędnej klasyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród odpowiedzi pojawia się "zapasy", warto sprawdzić, czy pytanie dotyczy aktywów trwałych (wtedy zapasy odpadają) czy obrotowych (wtedy zapasy często są kluczowe).
