W pytaniu chodzi o ocenę kosztu oddziaływania ekspozycji reklamowej na tysiąc gospodarstw domowych lub widzów. Do tego celu stosuje się wskaźnik CPT (Cost Per Thousand), znany też jako CPM (Cost Per Mille). Jest to miara efektywności kosztowej, która odpowiada na praktyczne pytanie: ile kosztuje dotarcie z przekazem reklamowym do 1000 odbiorców (lub 1000 gospodarstw domowych, w zależności od pomiaru).
Istota CPT polega na powiązaniu kosztu emisji z wielkością audytorium. W ujęciu rachunkowym wyraża się go wzorem: CPT = (koszt emisji / liczba odbiorców) × 1000. Nawet jeśli w tym zadaniu nie trzeba liczyć, sama konstrukcja wskaźnika wskazuje, że dotyczy on kosztu "na tysiąc", czyli dokładnie tego, o co pyta treść.
Pozostałe wskaźniki opisują inne aspekty efektywności mediowej, dlatego nie pasują do sformułowania o kosztach dotarcia na 1000:
- CPP (Cost Per Point) odnosi koszt do jednego punktu ratingu, a więc jest użyteczny, gdy rozliczamy efektywność w kategoriach ratingu, nie w kategoriach "na tysiąc odbiorców".
- GRP (Gross Rating Points) jest sumą punktów ratingowych dla wszystkich emisji; mówi o łącznej "wadze" kampanii w ratingach, a nie bezpośrednio o koszcie dotarcia do 1000 osób.
- OTS (Opportunity To See) opisuje liczbę możliwości kontaktu z reklamą (potencjalnych ekspozycji), czyli miarę kontaktu/częstotliwości, a nie wskaźnik kosztu na tysiąc.
W praktyce planowania kampanii reklamowych CPT/CPM pozwala szybko porównywać, które medium lub stacja zapewnia tańsze dotarcie do szerokiej grupy. Niższy CPT oznacza zazwyczaj bardziej efektywne ekonomicznie dotarcie, przy założeniu porównywalnych warunków (grupa docelowa, format, jakość emisji).
