W zadaniu kluczowe jest rozpoznanie, że mierzony jest otwór, czyli średnica wewnętrzna. Do bezpośredniego pomiaru średnic wewnętrznych stosuje się przyrządy przeznaczone do pomiarów wewnętrznych z możliwością odczytu wartości, dlatego właściwym wyborem jest średnicówka mikrometryczna.
Średnicówka mikrometryczna (w zależności od wykonania: z czujnikiem/bez, z wymiennymi końcówkami) pozwala ustawić i odczytać wymiar w otworze, a jej konstrukcja ułatwia uzyskanie stabilnego kontaktu z ściankami otworu. Przy tolerancji rzędu dziesiątych części milimetra ważne jest też, by przyrząd zapewniał odpowiednią rozdzielczość i powtarzalność.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "mikrometr zewnętrzny" – służy do pomiaru wymiarów zewnętrznych (np. średnic wałków, grubości). Nie jest przeznaczony do bezpośredniego pomiaru średnicy otworu.
- "suwmiarka uniwersalna" – ma szczęki do pomiaru wewnętrznego, ale w praktyce jej dokładność i sposób bazowania często nie są wystarczające do precyzyjnej kontroli otworów w kontekście tolerancji wykonania; dodatkowo łatwo o błąd ustawienia (przekoszenie, niedostateczny docisk, pomiar nie po średnicy).
- "sprawdzian tłoczkowy" – jest narzędziem kontrolnym, zwykle do oceny spełnienia wymiaru w logice granicznej (sprawdzenie, czy otwór mieści się w polu tolerancji). Nie daje on typowo bezpośredniego odczytu średnicy w postaci liczby, więc nie odpowiada wymaganiu "bezpośredniego pomiaru".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "otwór" lub "wymiar wewnętrzny", najpierw odrzuć przyrządy do pomiarów zewnętrznych. Gdy jest "bezpośredni pomiar", odrzuć sprawdziany graniczne i wybierz przyrząd z odczytem (skala, noniusz, czujnik, mikrometr).