Podłoże Wilsona-Blaira (WB) to podłoże stosowane w mikrobiologicznej diagnostyce przesiewowej i izolacyjnej w kierunku bakterii z rodzaju Salmonella. W praktyce laboratoryjnej klasyfikuje się je jako podłoże selektywno-różnicujące: jego skład ma jednocześnie ograniczać wzrost wielu drobnoustrojów towarzyszących oraz ułatwiać wychwycenie podejrzanych kolonii Salmonella w materiale, który zawiera mieszaną florę.
Dlatego odpowiedź "Do wykrywania Salmonella spp." jest właściwa: WB jest historycznie i praktycznie kojarzone właśnie z izolacją Salmonella (często podawane jako bismutowo-siarczynowe podłoże do Salmonella). Tego typu podłoża są przydatne zwłaszcza wtedy, gdy w próbce spodziewa się małej liczby komórek Salmonella na tle licznej flory jelitowej lub środowiskowej.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów diagnostycznych:
- "Do wykrywania bakterii Gram-dodatnich" – WB nie jest projektowane jako podłoże selektywne dla całej grupy Gram-dodatnich; w diagnostyce Gram-dodatnich stosuje się inne, celowane podłoża i testy, a kryterium "Gram-dodatnie" jest zbyt szerokie.
- "Do wykrywania bakterii Gram-ujemnych" – choć Salmonella jest Gram-ujemna, to nie oznacza, że WB służy do wykrywania wszystkich Gram-ujemnych. Właśnie odwrotnie: selektywność jest ukierunkowana, a wiele innych Gram-ujemnych może być hamowanych lub dawać niecharakterystyczny wzrost.
- "Do wykrywania Staphylococcus aureus" – to Gram-dodatni ziarniak, dla którego rutynowo wykorzystuje się podłoża i kryteria identyfikacji inne niż te stosowane dla Salmonella.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa eponimiczna podłoża (od nazwiska), warto kojarzyć ją z konkretnym celem diagnostycznym, a nie z ogólną cechą (np. "Gram-ujemne").
