Czynniki psychofizyczne (często ujmowane też jako psychospołeczne/psychiczne w ujęciach dydaktycznych) odnoszą się do tego, jak organizacja i warunki pracy obciążają człowieka od strony psychicznej i poznawczej oraz jak wpływają na jego zachowanie i sprawność. Typowe przykłady to stres, presja czasu, konieczność stałej koncentracji, praca pod nadzorem, konflikty, odpowiedzialność za ludzi lub mienie oraz trudne kontakty z klientami.
Dlatego odpowiedź "obciążenie emocjonalne" pasuje do grupy psychofizycznej: opisuje stan i wymagania psychiczne, które mogą prowadzić m.in. do spadku koncentracji, zmęczenia, wypalenia, a pośrednio do większego ryzyka błędów i wypadków.
Pozostałe odpowiedzi reprezentują inne kategorie czynników w środowisku pracy:
- "czynniki mutagenne" – to najczęściej substancje lub mieszaniny o działaniu mutagennym, rozpatrywane w praktyce BHP jako czynniki chemiczne (związane z narażeniem na substancje niebezpieczne).
- "pole elektromagnetyczne" – jest klasycznym przykładem czynnika fizycznego (oddziaływanie energii/warunków fizycznych na organizm).
- "drobnoustroje zmodyfikowane genetycznie" – należą do czynników biologicznych, bo są związane z narażeniem na organizmy żywe (mikroorganizmy) w środowisku pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się opis stanu psychiki (emocje, stres, presja), zwykle kieruje to do kategorii psychofizycznej. Gdy pojawia się "pole", "hałas", "drgania" – to częściej czynniki fizyczne; nazwy typu "mutagenne", "rakotwórcze", "toksyczne" – zwykle chemiczne; a "drobnoustroje" – biologiczne.
