Guz kulszowy (tuber ischiadicum) jest ważnym punktem kostnym miednicy i stanowi miejsce początkowego przyczepu kilku mięśni tylnej grupy uda, często ujmowanych jako mięśnie kulszowo-goleniowe. Do guza kulszowego przyczepiają się m.in.: mięsień półścięgnisty, półbłoniasty oraz głowa długa mięśnia dwugłowego uda. Dodatkowo przyczep w tej okolicy ma część mięśnia przywodziciela wielkiego (część kulszowo-kłykciowa).
Odpowiedź "głowa długa dwugłowego uda i przywodziciel wielki." jest poprawna, ponieważ rozróżnia budowę dwugłowego uda: głowa długa rozpoczyna się na guzie kulszowym, natomiast głowa krótka ma początek na kości udowej (w okolicy kresy chropawej). W anatomii opisowej taka precyzja jest kluczowa, bo określenie "dwugłowy uda" obejmuje dwie głowy o różnych przyczepach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "półbłoniasty i pośladkowy średni." – półbłoniasty rzeczywiście ma przyczep na guzie kulszowym, ale mięsień pośladkowy średni przyczepia się do krętarza większego kości udowej, więc para nie spełnia warunku.
- "dwugłowy uda i pośladkowy wielki." – mięsień pośladkowy wielki nie rozpoczyna się na guzie kulszowym (jego przyczepy są w obrębie miednicy i kości udowej/struktur powięziowych), a dodatkowo sformułowanie "dwugłowy uda" jest nieprecyzyjne, bo tylko głowa długa ma początek na guzie kulszowym.
- "półścięgnisty i smukły." – półścięgnisty ma przyczep na guzie kulszowym, ale mięsień smukły rozpoczyna się na kości łonowej, więc zestaw jest błędny.
W praktyce masażysty palpacja guza kulszowego pomaga lokalizować przyczepy hamstringów i różnicować dolegliwości w obrębie przyczepów (np. przeciążenia). Warto zapamiętać zasadę: dwugłowy uda = tylko głowa długa z guza kulszowego, a głowa krótka należy do wyjątków, bo rozpoczyna się na kości udowej.
