Do inwestycji długoterminowych zalicza się takie składniki aktywów, które jednostka utrzymuje z zamiarem dłuższego okresu (co do zasady powyżej 12 miesięcy) i które mają charakter lokaty kapitału, a nie źródła finansowania. Kluczowe są więc dwa elementy: czy to aktywo oraz jaki jest horyzont czasu.
Odpowiedź "zakupione 3-letnie obligacje skarbowe" spełnia oba warunki: jest to aktywo finansowe (jednostka jest inwestorem, a nie emitentem) oraz instrument ma wieloletni termin zapadalności, co uzasadnia klasyfikację jako długoterminową lokatę.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów spotykanych na egzaminie:
- "wyemitowane przez siebie 2-letnie obligacje" – emisja własnych obligacji oznacza pozyskanie kapitału i powstanie zobowiązania wobec nabywców obligacji, więc nie jest to inwestycja przedsiębiorstwa.
- "weksle obce o terminie wykupu 11 miesięcy" – nawet jeśli weksel obcy może być należnością/aktywem, wskazany termin 11 miesięcy odpowiada horyzontowi krótkoterminowemu, więc nie spełnia kryterium długoterminowości.
- "weksle własne o terminie wykupu 14 miesięcy" – weksel własny to przyrzeczenie zapłaty wystawcy, czyli zobowiązanie jednostki. Długość terminu nie zmienia faktu, że nie jest to inwestycja (aktywo), tylko pasywo.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy jednostka posiada prawo do otrzymania środków (aktywo/inwestycja), czy ma obowiązek zapłaty (zobowiązanie). Dopiero potem sprawdź kryterium czasu (krótko- vs długoterminowe).
