Koszty działalności operacyjnej to te, które powstają w związku z normalnym, podstawowym funkcjonowaniem jednostki (np. wytwarzaniem, sprzedażą, świadczeniem usług) oraz obsługą tego procesu. Typowe przykłady to koszty osobowe (wynagrodzenia), koszty zużycia majątku trwałego (amortyzacja) oraz koszty ponoszone przy wykonywaniu zadań służbowych, jak delegacje i podróże służbowe. Z tego powodu odpowiedź "wynagrodzenia, amortyzację, koszty podróży służbowych." odpowiada istocie kosztów operacyjnych.
Pozostałe propozycje mieszają kategorie kosztów lub zawierają elementy, które w klasyfikacji rachunkowej przypisuje się do innych grup:
- "odsetki od kredytów ..." – odsetki są co do zasady kosztem finansowym, bo wynikają z finansowania zewnętrznego, a nie z realizacji podstawowej działalności.
- "... straty nadzwyczajne" – ta pozycja nie opisuje standardowych kosztów działalności operacyjnej; odnosi się do zdarzeń o innym charakterze niż zwykła działalność.
- "usługi obce, koszty finansowe, zużycie materiałów i energii." – już sam element "koszty finansowe" powoduje, że zestaw nie jest czysto operacyjny (miesza dwie kategorie).
- "podatki i opłaty, odsetki od zaległości podatkowych, koszty reklamy." – reklama może mieć charakter operacyjny, ale odsetki od zaległości mają charakter finansowy/pozostały i nie tworzą typowego zestawu kosztów operacyjnych w jednym ujęciu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się "odsetki", "kredyty", "różnice kursowe" – to silny sygnał kosztów/przychodów finansowych. Gdy pojawiają się "wynagrodzenia", "amortyzacja", "materiały", "energia", "usługi obce" – najczęściej mówimy o kosztach operacyjnych (działalności podstawowej).
