Koszty stałe to takie koszty, które w krótkim okresie pozostają na zbliżonym poziomie niezależnie od tego, czy przedsiębiorstwo produkuje mniej czy więcej. Są one związane z utrzymaniem zdolności do działania (strukturą organizacyjną, administracją, nadzorem), a nie bezpośrednio z ilością wytwarzanych wyrobów.
Dlatego odpowiedź "wynagrodzenie pracowników administracji" jest właściwa: pracownicy administracji (np. kadry, księgowość, sekretariat) realizują funkcje wspierające i ich wynagrodzenia najczęściej nie zależą wprost od liczby wyprodukowanych sztuk w danym miesiącu. To typowy przykład kosztu pośredniego o charakterze stałym.
Pozostałe propozycje mają cechy kosztów zmiennych, bo ich poziom zwykle zależy od wolumenu produkcji:
- "zużycie materiałów bezpośrednich" – im więcej wyrobów powstaje, tym więcej materiału jest potrzebne; koszt rośnie wraz z produkcją.
- "zużycie energii technologicznej" – energia wykorzystywana w procesie technologicznym (maszyny, linie produkcyjne) jest zazwyczaj skorelowana z intensywnością pracy urządzeń, czyli z produkcją.
- "wynagrodzenie pracowników bezpośrednio-produkcyjnych" – przy większej produkcji często rośnie liczba roboczogodzin, nadgodziny lub zatrudnienie; dlatego ten koszt ma zwykle charakter zmienny (choć w praktyce mogą występować elementy mieszane).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się koszty "technologiczne" i "materiały bezpośrednie", najczęściej oznacza to koszty zależne od produkcji. Koszty administracji i utrzymania zarządu częściej klasyfikuje się jako stałe (w krótkim horyzoncie).
