Wydział remontowy jest wydziałem pomocniczym, który wykonuje usługi na rzecz innych wydziałów (np. produkcyjnych). Jego koszty nie "znikają" w sprawozdawczości wewnętrznej – powinny zostać rozliczone na odbiorców usług według przyjętego klucza. W tym zadaniu kluczem są roboczogodziny, czyli liczba godzin pracy przepracowanych przy remontach dla poszczególnych wydziałów.
Poprawna procedura obliczeniowa ma dwa kroki:
- Krok 1: wyznaczenie stawki rozliczeniowej na 1 roboczogodzinę. Liczymy ją jako iloraz: łączny koszt wydziału remontowego (zestawiony w tabeli) podzielony przez łączną liczbę roboczogodzin (również z tabeli). Otrzymujemy koszt przypadający na jedną roboczogodzinę prac remontowych.
- Krok 2: obciążenie wydziału produkcji podstawowej. Stawkę z kroku 1 mnożymy przez liczbę roboczogodzin przepracowanych na rzecz wydziału produkcji podstawowej (odczytaną z tabeli). Wynik jest kosztem remontów przypadającym na ten wydział i wynosi 2 500,00 zł.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe? Kwoty niższe (np. 1 000,00 zł, 1 250,00 zł, 1 500,00 zł) zwykle pojawiają się, gdy popełni się jeden z typowych błędów: policzy się tylko część kosztów do rozliczenia, użyje niewłaściwej sumy roboczogodzin, albo zastosuje się proporcję "w drugą stronę" (np. dzieli się roboczogodziny przez koszty). Częsty błąd to też pomylenie roboczogodzin przypisanych do innego wydziału niż produkcja podstawowa.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj wzory wprost (stawka = koszt/roboczogodzina, koszt dla wydziału = stawka × roboczogodziny) i sprawdź sens wyniku: gdy roboczogodzin jest więcej, obciążenie powinno być większe.
