KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 21.
Przedsiębiorstwo produkuje wyroby gotowe w ramach dwóch zleceń produkcyjnych: X i Y. Koszty wydziałowe poniesione w okresie sprawozdawczym wyniosły 240 000,00 zł i są rozliczane na poszczególne zlecenia proporcjonalnie do płac bezpośrednich. Oblicz koszty wydziałowe przypadające na poszczególne zlecenia.
Ilustracja przedstawia fragment tabeli kalkulacyjnej związanej z kosztami wydziałowymi w przedsiębiorstwie, które produkuje
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszty wydziałowe 240 000,00 zł rozlicza się proporcjonalnie do płac bezpośrednich, więc każde zlecenie dostaje część kosztów równą swojemu udziałowi w sumie płac.
Wynik 105 000,00 zł i 135 000,00 zł oznacza podział 43,75% i 56,25% (razem 240 000,00 zł).

Pełne wyjaśnienie:

Koszty wydziałowe (pośrednie koszty produkcji) nie są przypisywane bezpośrednio do pojedynczego wyrobu lub zlecenia, dlatego trzeba je rozliczyć przy użyciu ustalonego klucza. W zadaniu kluczem są płace bezpośrednie, co oznacza, że zlecenie o większych płacach bezpośrednich powinno otrzymać większą część kosztów wydziałowych.

Postępowanie jest zawsze takie samo:

  • Krok 1: ustal bazę rozliczeniową dla każdego zlecenia (płace bezpośrednie X i płace bezpośrednie Y) oraz ich sumę.
  • Krok 2: oblicz udział każdego zlecenia w sumie bazy: udział = (baza zlecenia / suma baz).
  • Krok 3: pomnóż koszt wydziałowy ogółem przez wyliczony udział, aby uzyskać koszt wydziałowy przypadający na dane zlecenie.
  • Krok 4 (kontrola): sprawdź, czy suma rozliczonych kosztów równa się 240 000,00 zł (w granicach ewentualnych zaokrągleń).

W tym zadaniu poprawny podział kosztów wydziałowych to 105 000,00 zł dla zlecenia X oraz 135 000,00 zł dla zlecenia Y. To odpowiada proporcji 105 000 : 135 000, czyli 7 : 9. W praktyce znaczy to, że płace bezpośrednie (baza) w zleceniu Y stanowiły większą część sumy płac, więc i rozliczone koszty wydziałowe są tam większe.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą kusić, ale są błędne?

  • Wyniki dzielące koszty "po równo" sugerują pominięcie informacji o rozliczeniu proporcjonalnym i zastosowanie nieuprawnionego uproszczenia.
  • Wyniki, których suma nie daje 240 000,00 zł, wskazują na brak kontroli arytmetycznej lub błąd w obliczaniu udziałów procentowych.
  • Wyniki, w których większą kwotę dostaje zlecenie o mniejszej bazie (płacach), typowo wynikają z odwrócenia proporcji (dzielenie w złej kolejności).

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach rozliczeniowych zawsze wykonaj szybki test sumy: rozliczone części muszą zsumować się do kwoty kosztów do rozliczenia (tu 240 000,00 zł). To prosta kontrola, która eliminuje większość błędów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Koszty wydziałowe to koszty pośrednie związane z funkcjonowaniem wydziału produkcyjnego (np. utrzymanie maszyn, nadzór, energia). Nie da się ich łatwo przypisać do jednego produktu, dlatego rozlicza się je na zlecenia lub wyroby za pomocą klucza (bazy).
Najpierw ustala się płace bezpośrednie dla każdego zlecenia i ich sumę. Potem liczy się udział każdego zlecenia w tej sumie i mnoży przez koszty wydziałowe ogółem. Zlecenie z większymi płacami dostaje większą część kosztów wydziałowych.
Kontrola sumy jest najszybszym sposobem wykrycia błędu. Jeśli koszty wydziałowe do rozliczenia wynoszą 240 000,00 zł, to koszty przypisane na zlecenie X i Y muszą dać razem 240 000,00 zł (poza drobnymi różnicami zaokrągleń).
Najczęściej: dzielenie kosztów po równo mimo podanego klucza, odwracanie proporcji (większa baza → mniejszy przydział), pomijanie etapu liczenia udziału procentowego oraz brak kontroli, czy suma rozliczonych części równa się kwocie kosztów do rozliczenia.
Udział zlecenia liczysz jako: (płace zlecenia / płace X+Y). Następnie koszt wydziałowy zlecenia = udział × 240 000,00 zł. Na końcu porównujesz, czy X+Y = 240 000,00 zł. To uniwersalny schemat na egzamin.
Tak. W praktyce stosuje się różne klucze, np. roboczogodziny, maszynogodziny, zużycie materiałów czy wartość produkcji. Na egzaminie zawsze decyduje treść zadania: trzeba użyć dokładnie tej bazy, która została wskazana.
Jest sensowny, gdy koszty wydziałowe są w dużym stopniu powiązane z pracą ludzką (np. nadzór, organizacja pracy, koszty związane z zatrudnieniem). Gdy produkcja jest silnie zautomatyzowana, częściej lepiej pasują maszynogodziny.
Sprawdź dwie rzeczy: czy suma dwóch kwot daje 240 000,00 zł oraz czy większą część kosztów dostało zlecenie, które ma większą bazę (płace). Jeśli suma się nie zgadza albo proporcja jest "odwrócona", wynik jest podejrzany.
Są pośrednie, bo nie da się ich przypisać jednoznacznie do jednego wyrobu lub jednego zlecenia na podstawie dokumentów źródłowych. Dotyczą całego wydziału lub procesu, dlatego wymagają rozliczenia (alokacji) według przyjętego klucza.
Ćwicz schemat: baza → suma → udział → alokacja → kontrola sumy. Rozwiązuj krótkie zestawy z różnymi kluczami (płace, roboczogodziny, maszynogodziny). Naucz się też czytać treść zadania i wyłapywać, co jest bazą rozliczenia.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • IFRS Foundation, IAS 2 Inventories (MSR 2 "Zapasy"), section: Cost of inventories / Costs of conversion (allocation of fixed and variable production overheads).

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunku kosztów: rozliczanie kosztów pośrednich i klucze podziałowe
  • Zbiory zadań z kalkulacji kosztów (zlecenia/partie) z rozwiązaniami krok po kroku
  • MSR 2 "Zapasy" – fragmenty dotyczące składowych kosztu przetworzenia i alokacji pośrednich kosztów produkcji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego