Pytanie dotyczy firmy produkcyjnej, która ewidencjonuje koszty wyłącznie w układzie kalkulacyjnym. W takim układzie koszty grupuje się według miejsca powstawania i funkcji w procesie wytwarzania, a nie według rodzaju (jak np. wynagrodzenia, amortyzacja, zużycie materiałów).
Wynagrodzenie brutto pracownika bezpośrednio produkcyjnego jest klasycznym przykładem kosztu bezpośredniego produkcji (robocizny bezpośredniej). Ponieważ można je przypisać do wytwarzanych wyrobów (bezpośrednio lub poprzez normy i rozliczenia), obciąża ono koszty działalności podstawowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Koszty wydziałowe" obejmują koszty pośrednie wydziału produkcyjnego (np. utrzymanie hali, nadzór, energia pomocnicza). Nie są to typowe koszty bezpośrednie przypisywane konkretnemu wyrobowi.
- "Koszty ogólnego zarządu" dotyczą funkcjonowania całego przedsiębiorstwa (administracja, zarząd, obsługa biura). To koszty pośrednie okresu, a nie koszt bezpośredni wytworzenia.
- "Wynagrodzenia" wskazuje raczej na ujęcie kosztów w układzie rodzajowym (gdzie koszty dzieli się według rodzaju). Skoro w zadaniu jest zaznaczone, że ewidencja jest tylko w układzie kalkulacyjnym, właściwsze jest konto funkcjonalne działalności podstawowej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na słowa-klucze "tylko w układzie kalkulacyjnym" oraz "pracownik bezpośrednio produkcyjny". One kierują do kosztów podstawowych (bezpośrednich), a nie do kosztów pośrednich wydziału lub zarządu.
