W pytaniu oceniasz, do jakiej grupy dokładnościowej szczegółów terenowych można zaliczyć obiekty, których położenie wyznacza się poprzez pomiar liniowy (na limę/taśmę) oparty na dwóch elementach w terenie: narożniku budynku oraz latarni.
Kluczowa idea jest taka, że pomiar taśmą/liną, nawet oparty o widoczne i łatwe do wskazania szczegóły, ma ograniczoną dokładność i podatność na błędy wykonawcze (naciąg, poziomowanie, odczyt, przesunięcie punktu przyłożenia, przeszkody terenowe). Z tego powodu taka technika jest typowa dla szczegółów, dla których dopuszcza się mniejsze wymagania dokładnościowe, czyli dla II i III grupy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Tylko do II grupy – zbyt zawęża. Ten sposób pomiaru jest akceptowalny również dla mniej wymagających szczegółów, które zalicza się do III grupy.
- Tylko do I grupy – grupa I dotyczy szczegółów o najwyższych wymaganiach. Dla nich zwykle oczekuje się metody dającej większą pewność i kontrolę dokładności niż prosty pomiar liniowy oparty o szczegóły terenowe.
- Do I i II grupy – obejmuje grupę I, co jest nieadekwatne do opisanej techniki. Sama obecność narożnika budynku nie podnosi automatycznie metody do poziomu wymagań grupy I.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się metoda uproszczona (taśma/lina, oparcie na szczegółach), najpierw oceń jej typową dokładność i kontrolowalność, a dopiero potem przypisz grupę. To pomaga uniknąć "automatycznego" wybierania grupy I tylko dlatego, że w opisie występuje budynek.
