KWALIFIKACJA BUD18 - CZERWIEC 2023 (test 2)

PYTANIE NR 10.
Na podstawie przedstawionych w ramce przepisów prawnych określ, ile wynosi minimalna dokładność określenia położenia pojedynczego drzewa względem poziomej osnowy pomiarowej podczas pomiaru sytuacyjnego?
Ilustracja przedstawia fragment tekstu z przepisami prawnymi dotyczącymi geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zgodnie z przytoczonymi w ramce przepisami minimalna dokładność określenia położenia pojedynczego drzewa względem poziomej osnowy pomiarowej w pomiarze sytuacyjnym wynosi 30 cm.
Pozostałe wartości (5 cm, 10 cm, 50 cm) nie odpowiadają wymaganiu wskazanemu dla tego rodzaju szczegółu terenowego w tym zakresie pomiaru.

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie wymagania dokładnościowego z przytoczonego fragmentu przepisów ("ramki") i zastosowanie go do właściwego przypadku: pojedyncze drzewo jako szczegół terenowy o określonym sposobie prezentacji (obiekt punktowy) w pomiarze sytuacyjnym.

Poprawna odpowiedź to 30 cm, ponieważ jest to minimalna dokładność wskazana w ramce dla określenia położenia takiego obiektu względem poziomej osnowy pomiarowej. W praktyce oznacza to, że technologia i organizacja pomiaru (np. dobór metody, kontrola obserwacji, stabilność stanowisk) muszą zapewnić uzyskanie wyniku spełniającego ten próg.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 10 cm – to wartość bardziej restrykcyjna; może dotyczyć innych obiektów lub innych warunków, ale nie wynika z wymaganego minimum dla pojedynczego drzewa w tym zadaniu. Wybór 10 cm bywa skutkiem intuicji, że "im mniej, tym lepiej", zamiast trzymania się wymagań.
  • 5 cm – jest jeszcze bardziej rygorystyczne i w typowych wymaganiach odnosi się do przypadków, gdzie wymagana jest bardzo wysoka precyzja. W tym pytaniu byłaby to nadinterpretacja i błędne dopasowanie wiersza/kolumny w ramce.
  • 50 cm – to wartość zbyt mało wymagająca w porównaniu z podanym minimum; jej wybór często wynika z pomylenia tolerancji dla mniej istotnych elementów lub z odczytu z niewłaściwej kategorii.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zidentyfikuj, co jest mierzone (tu: pojedyncze drzewo), następnie odszukaj w ramce pozycję odpowiadającą temu typowi szczegółu i dokładnie sprawdź, czy zapis dotyczy pomiaru sytuacyjnego i odniesienia do poziomej osnowy. Dopiero wtedy wybieraj wartość liczbową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To graniczna wartość błędu (wymaganie jakościowe), jaką może mieć wyznaczone położenie obiektu w planie względem odniesienia (osnowy). Jeśli wynik ma gorszą dokładność niż minimum, nie spełnia wymagań formalnych i może wymagać powtórzenia pomiaru lub zmiany metody.
Pozioma osnowa pomiarowa to zbiór punktów odniesienia, do których nawiązuje się pomiar sytuacyjny. Wymagana dokładność (np. 30 cm) odnosi się do tego, jak precyzyjnie wyznaczasz współrzędne szczegółu terenowego w odniesieniu do tej osnowy, a nie tylko do powtarzalności odczytu w terenie.
Pojedyncze drzewo jest zwykle traktowane jako obiekt punktowy i ma przypisane konkretne wymaganie dokładnościowe. Grupa drzew lub zadrzewienie może być ujmowane jako obiekt powierzchniowy/liniowy i podlegać innym zasadom pomiaru oraz innym wymaganiom dokładności. Na egzaminie trzeba dopasować wymaganie do typu obiektu.
Najczęściej myli się wiersz dotyczący rodzaju obiektu (punktowy vs liniowy) albo odczytuje wartość z innej kolumny (np. inne warunki pomiaru). Częsty błąd to też wybór "bardziej dokładnej" liczby bez sprawdzenia, czy jest to minimum wymagane, czy jedynie wartość dla innej kategorii.
Nie – to zadanie polega na interpretacji wymagania. Liczbę wybiera się na podstawie wskazanego fragmentu przepisów, a nie na podstawie rachunków. Obliczenia pojawiają się dopiero w praktyce, gdy oceniasz niepewność pomiaru lub kontrolujesz wyniki, ale w tym pytaniu liczy się poprawny odczyt i dopasowanie.
Dokładność pomiaru dotyczy wyznaczenia współrzędnych obiektu w terenie względem osnowy. Dokładność opracowania (np. redakcji mapy) obejmuje też etap kameralny, generalizację i sposób prezentacji danych. W pytaniu wprost wskazano dokładność określenia położenia względem osnowy, więc chodzi o wymaganie dla pomiaru.
Problemy pojawiają się m.in. przy złych warunkach obserwacji (zasłonięty horyzont dla GNSS, utrudniona widoczność dla tachimetru), słabej jakości nawiązaniu do osnowy, braku kontroli pomiaru lub błędach identyfikacji obiektu. Wtedy trzeba zastosować kontrolę, pomiar alternatywny lub poprawić organizację stanowisk.
Metodę dobiera się do warunków terenowych i możliwości nawiązania do osnowy. W praktyce stosuje się np. pomiar tachimetryczny albo GNSS, ale kluczowe jest zapewnienie kontroli i poprawnego nawiązania. Na egzaminie najważniejsze jest rozpoznanie wymagania, a nie wskazanie jednej "jedynej" technologii.
Tak, można i często warto. Minimum określa próg akceptacji, ale dokładniejszy pomiar może zmniejszyć ryzyko reklamacji, poprawek i problemów przy integracji danych. Trzeba jednak pamiętać o racjonalności: większa dokładność zwykle oznacza większy nakład pracy i koszt, więc powinna wynikać z potrzeb zlecenia.
Ćwicz szybkie wyszukiwanie właściwego zapisu: najpierw typ obiektu, potem rodzaj pomiaru i odniesienie (osnowa). Rób krótkie notatki: "obiekt punktowy – jaka dokładność?", "co oznacza względem osnowy?". Pomaga też rozwiązywanie arkuszy z zadaniami, gdzie trzeba odczytać wartość z fragmentu przepisów.
info

Około 43% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji inżynieryjnej i pomiarów sytuacyjno-wysokościowych (rozdziały o dokładnościach i osnowach)
  • Zestawy zadań/arkusze egzaminacyjne dotyczące interpretacji wymagań dokładnościowych
  • Notatki z zajęć o klasyfikacji szczegółów terenowych i zasadach ich pomiaru

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego