Klasyfikacja wad drewna opiera się na tym, jaki jest charakter nieprawidłowości: czy jest to przerwanie ciągłości materiału, element pochodzący od gałęzi, deformacja geometryczna, czy zaburzenie budowy (struktury) drewna.
Odpowiedź "Pęknięć." jest poprawna, jeżeli wada pokazana na rysunku ma postać szczeliny/rozwarstwienia (przerwania ciągłości drewna), zwykle przebiegającej zgodnie z kierunkiem włókien lub promieniowo na przekroju. Taka cecha odpowiada typowym pęknięciom powstającym m.in. w wyniku naprężeń (np. podczas schnięcia) i jest zaliczana do grupy wad pęknięć.
Odpowiedź "Sęków." jest nieprawidłowa, ponieważ sęk to pozostałość po gałęzi: na przekroju ma zwykle wyraźny, zwarty układ tkanek i charakterystyczny rysunek. Nie jest to "pusta" szczelina, tylko fragment drewna o innym układzie włókien.
Odpowiedź "Wad kształtu." dotyczy przede wszystkim odchyleń geometrycznych elementu (np. krzywizn, skręceń, zbieżystości), czyli sytuacji, gdy problemem jest forma elementu, a nie przerwanie materiału. Jeśli na rysunku widać szczelinę, to nie jest to wada kształtu.
Odpowiedź "Wad budowy." odnosi się do nieprawidłowości związanych z budową anatomiczną/układem struktury drewna (np. zaburzenia układu słojów czy inne cechy strukturalne). Same pęknięcia są inną grupą, bo kluczowe jest fizyczne rozdzielenie materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: patrząc na rysunek, najpierw ustal, czy wada oznacza "brak ciągłości" (szczelina) — wtedy myśl o pęknięciach. Jeśli widzisz "wrośnięty fragment" o innym rysunku — rozważ sęki. Jeśli problemem jest wygięcie/skręcenie — to wady kształtu.
