Zestyk przełączny (SPDT) w przekaźniku ma jeden zacisk wspólny oraz dwa tory wyjściowe: normalnie zamknięty (NC) i normalnie otwarty (NO). W bardzo często spotykanej konwencji numeracji styków dla toru przełącznego:
- 11 – zacisk wspólny (COM),
- 12 – styk normalnie zamknięty (NC), czyli połączony z 11 w stanie spoczynku,
- 14 – styk normalnie otwarty (NO), czyli łączy się z 11 po zadziałaniu przekaźnika.
Jeżeli w układzie sygnalizacyjnym trzeba zasilić dwie lampki H1 i H2 zależnie od położenia zestyku, to najpierw identyfikuje się na schemacie (z ilustracji), która lampka ma być zasilana w stanie spoczynku, a która po zadziałaniu. Następnie:
- +24 V DC podłącza się do zacisku wspólnego (typowo 11),
- lampkę przewidzianą dla toru NO podłącza się do 14,
- lampkę przewidzianą dla toru NC podłącza się do 12.
Odpowiedź "+24V DC do 11, H1 do 14, H2 do 12." jest poprawna, bo zachowuje zasadę: zasilanie na COM, a odbiorniki na wyjścia NO/NC zgodnie z funkcją pokazaną na schemacie.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z jednego z powodów: zamieniają wyjścia 12 i 14 (co odwraca logikę świecenia lampek w stanie spoczynku i po zadziałaniu), albo podają +24 V na zacisk, który nie jest wspólny (co zmienia sposób pracy przełączania i nie odpowiada schematowi).
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz odpowiedź, nazwij funkcje zacisków (COM/NC/NO), a dopiero potem przypisz im numery. To ogranicza pomyłki wynikające z mechanicznego zapamiętywania "12 i 14".
