W czujnikach zbliżeniowych prądu stałego w wersji trójprzewodowej spotyka się bardzo rozpowszechniony (praktycznie "branżowy") podział funkcji żył według barw. Z punktu widzenia mechatronika ma to znaczenie podczas montażu, uruchamiania i serwisu, bo pozwala uniknąć błędów polaryzacji oraz szybciej diagnozować brak sygnału.
Poprawny układ jest następujący:
- brązowy (czasem czerwony) – przewód plus zasilania (zwykle +24 V DC),
- niebieski – przewód minus zasilania (0 V),
- czarny – przewód wyjściowy (sygnał/impuls), który podaje stan na wejście PLC lub innego układu.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Warianty zamieniające role brązowego i niebieskiego prowadzą do odwrócenia polaryzacji. W praktyce skutkuje to brakiem działania czujnika, a w części rozwiązań może powodować zadziałanie zabezpieczeń lub ryzyko uszkodzenia.
- Odpowiedź niepełna (pomijająca jeden przewód) nie opisuje rzeczywistego trójprzewodowego czujnika, więc nie spełnia warunku pytania.
- Odpowiedź przypisująca "impuls" do dwóch przewodów naraz lub dublująca barwy jest logicznie niespójna: w standardowym 3‑przewodowym czujniku DC są dwa przewody zasilania i jedno wyjście.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat "brązowy = plus, niebieski = minus, czarny = sygnał". Przy uruchamianiu zawsze warto potwierdzić to w dokumentacji konkretnego modelu, ale na egzaminach zawodowych zwykle sprawdza się właśnie ten standardowy układ.
