W instalacjach solarnych (kolektory słoneczne z obiegiem cieczowym) czynnik krążący między kolektorem a wymiennikiem ciepła musi pracować w warunkach, w których zwykła woda byłaby zawodna. Układ jest narażony na temperatury ujemne (ryzyko zamarznięcia) oraz na wysokie temperatury w kolektorze w okresach dużego nasłonecznienia.
Dlatego do napełniania używa się mieszaniny glikolu propylenowego i wody (tzw. płynu solarnego). Taki roztwór działa jako czynnik niezamarzający i jest powszechnie stosowany w praktyce montażowej i serwisowej instalacji kolektorów do przygotowania ciepłej wody użytkowej. Dobiera się go tak, aby zapewnić odpowiednią ochronę temperaturową i prawidłowe parametry pracy obiegu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Roztwór soli kuchennej" – nie jest standardowym czynnikiem roboczym w obiegu solarnym do CWU. W praktyce instalacyjnej stosuje się dedykowane płyny solarne, a nie roztwory soli przygotowywane "domowym" sposobem.
- "Woda destylowana" – nawet jeśli jest czysta, nadal jest wodą, więc przy spadkach temperatury może zamarznąć i uszkodzić elementy instalacji (kolektor, przewody, armaturę). Sama destylacja nie nadaje jej właściwości niezamarzających.
- "Woda z instalacji kotła centralnego ogrzewania" – woda z obiegu CO może zawierać zanieczyszczenia i nie zapewnia zabezpieczenia przed zamarzaniem w obiegu kolektorów. Dodatkowo obieg solarny ma inne warunki pracy niż typowa instalacja CO.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy napełnienia obiegu kolektorów słonecznych, szukaj odpowiedzi związanej z płynem niezamarzającym (glikol + woda), a nie z "samą wodą" czy roztworami przygotowywanymi doraźnie.
