Punkty A–D na przekroju oznaczają różne poziomy odniesienia stropów. Kluczowe jest, że w praktyce spotyka się kilka "wysokości": wysokość kondygnacji (od wierzchu stropu dolnego do wierzchu stropu górnego), wysokość w świetle pomieszczenia (od posadzki do sufitu, czyli do spodu stropu powyżej) oraz wysokość samego elementu w świetle konstrukcji.
W tym pytaniu za "wysokość ściany murowanej" przyjęto konwencję wysokości kondygnacji, czyli różnicę poziomów między wierzchem stropu dolnego i wierzchem stropu górnego. Na rysunku odpowiada to znacznikom: C (wierzch stropu dolnego/posadzka) oraz A (wierzch stropu górnego). Dlatego poprawna jest para "A i C".
Pozostałe pary odpowiadają innym wielkościom lub mieszają poziomy:
- "B i C" opisuje typowo wysokość w świetle (od posadzki do sufitu/spodu stropu powyżej), a nie wysokość liczona do wierzchu górnego stropu.
- "A i D" miesza wierzch górnego stropu z spodem dolnego stropu, czyli obejmuje grubość dolnego stropu, co zwykle nie jest wysokością ściany murowanej w takim ujęciu.
- "B i D" odnosi się do spodów stropów i również nie odpowiada standardowej wysokości kondygnacji ani typowej wysokości muru liczonej od poziomu posadzki/wierzchu stropu dolnego.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi nazwij, co dokładnie mierzysz (kondygnację, światło, czy element) i dopiero wtedy dobierz parę poziomów: wierzch–wierzch, wierzch–spód albo spód–spód.
