Ocena rozwoju psychoruchowego dziecka w wieku 0–3 lata dotyczy przede wszystkim tego, czy dziecko osiąga typowe kamienie milowe w różnych sferach: motoryce dużej i małej, koordynacji, komunikacji i mowie, zachowaniu społecznym oraz rozwoju poznawczym. Do takiej oceny wykorzystuje się narzędzia, które zbierają informacje o umiejętnościach dziecka i pozwalają porównać je z typowym przebiegiem rozwoju w danym wieku.
Dlatego właściwą odpowiedzią jest: inwentarz rozwojowy. Inwentarz rozwojowy (rozumiany jako zestaw pozycji/umiejętności do sprawdzenia lub kwestionariusz/arkusz) umożliwia uporządkowaną, celowaną ocenę rozwoju psychoruchowego w okresie niemowlęcym i poniemowlęcym. Może być stosowany przesiewowo (wstępnie) i pomaga zdecydować, czy potrzebna jest pogłębiona diagnoza specjalistyczna.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych obszarów:
- Siatki centylowe służą do oceny wzrastania (masa ciała, długość/wzrost, obwody) i pośrednio stanu odżywienia. Mogą być ważne w ocenie ogólnego stanu dziecka, ale nie są narzędziem oceny rozwoju psychoruchowego.
- Morfogramy (wyniki morfologii krwi przedstawione w formie zestawienia) dotyczą parametrów hematologicznych. Informują o stanie zdrowia (np. niedokrwistości, infekcji), lecz nie oceniają bezpośrednio funkcjonowania psychoruchowego.
- Karta rozwoju psychomotorycznego może występować jako dokument obserwacji, jednak sama nazwa nie gwarantuje, że jest to narzędzie właściwe, standaryzowane i przeznaczone do oceny rozwoju psychoruchowego w wieku 0–3. W kontekście pytania jako najbardziej adekwatne i jednoznaczne narzędzie wskazuje się inwentarz rozwojowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się narzędzia "centylowe" lub badania laboratoryjne, zwykle dotyczą one wzrastania albo zdrowia somatycznego. Pytanie o rozwój psychoruchowy kieruje do narzędzi rozwojowych: inwentarzy, skal, testów i arkuszy obserwacji obejmujących umiejętności dziecka.
