Spasowanie kolorów w pracy wielobarwnej oznacza, że kolejne składowe obrazu (np. kolejne barwy) są na arkuszu/drukach nałożone w tym samym położeniu. Gdy pojawi się przesunięcie, na krawędziach obiektów widać "cienie" w innych barwach lub rozjechane kontury. Do kontroli tego zjawiska stosuje się znaczniki pasowania (pasery) i wykonuje ocenę wizualną – często z powiększeniem.
Lupka poligraficzna jest do tego właściwa, bo pozwala szybko i jednoznacznie zobaczyć, czy elementy znaczników pasowania pokrywają się, czy są przesunięte. To kontrola geometrii nałożenia barw, a nie pomiar wielkości fizycznej w sensie densytometrycznym.
- Kalibrator (w ujęciu ogólnym) służy do ustawiania/wyznaczania poprawności działania urządzeń lub procesu (np. profilowania/kalibracji toru barwnego), ale nie jest narzędziem do bezpośredniej oceny spasowania na wydruku.
- Densytometr refleksyjny służy do pomiaru gęstości optycznej na podłożach odbijających światło (np. papier). Jest przydatny przy kontroli apli, przyrostu punktu, stabilności farby/tonera, ale nie odpowiada wprost na pytanie o przesunięcie barw względem siebie.
- Densytometr transmisyjny stosuje się do materiałów przepuszczających światło (np. klisze, diapo). Również dotyczy pomiarów gęstości, więc nie jest podstawowym narzędziem do oceny pasowania barw na gotowym wydruku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa "spasowanie/pasowanie", zwykle chodzi o ocenę znaczników pasowania (rejestrację), czyli obserwację – a nie o pomiar gęstości czy kalibrację barwy.
