Ocena ryzyka powstania odleżyn jest jednym z podstawowych elementów profilaktyki w opiece nad osobą niesamodzielną. Właściwe narzędzie przesiewowe pozwala szybko określić, czy potrzebne są intensywniejsze działania: częstsze pozycjonowanie, obserwacja skóry, dobór materaca przeciwodleżynowego, wsparcie żywieniowe i edukacja opiekunów.
Odpowiedź "Norton." jest właściwa, ponieważ skala Nortona jest klasycznym narzędziem do oceny stopnia narażenia na odleżyny. W praktyce ocenia się w niej typowe obszary wpływające na ryzyko uszkodzeń skóry w wyniku długotrwałego ucisku, takie jak ogólny stan osoby, aktywność i mobilność oraz problem nietrzymania, które sprzyja maceracji skóry.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do celu pytania:
- "Glasgow." odnosi się do skali oceny poziomu świadomości (reakcja wzrokowa, słowna i ruchowa). Może być ważna klinicznie, ale sama w sobie nie jest narzędziem przeznaczonym do szacowania ryzyka odleżyn.
- "Tannera." dotyczy oceny etapów dojrzewania płciowego. Jest używana w pediatrii/endokrynologii, nie w profilaktyce przeciwodleżynowej.
- "Becka." najczęściej kojarzy się z narzędziami oceny depresji lub innych aspektów psychicznych. Nie jest to standardowa skala do oceny ryzyka odleżyn, więc nie spełnia warunku z pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy odleżyn, szukaj skal związanych z oceną skóry, mobilności i długotrwałego ucisku (narzędzia "przeciwodleżynowe"). Jeżeli w odpowiedziach pojawiają się skale świadomości lub dojrzewania, to są one typowymi dystraktorami mającymi sprawdzić, czy czytasz uważnie cel oceny.
