Wiek bezwzględny oznacza określenie, ile czasu upłynęło od danego zdarzenia (np. śmierci organizmu, powstania próbki). Dla czwartorzędowych szczątków organicznych (np. drewna, węgla drzewnego, torfu, kości zawierających składnik organiczny) najczęściej właściwą metodą jest datowanie radiowęglowe, czyli metoda radiowęgla.
Dlaczego właśnie ona pasuje do szczątków organicznych? Ponieważ bazuje na pomiarze zawartości izotopu węgla obecnego w materiale organicznym. Po obumarciu organizmu wymiana węgla z otoczeniem ustaje, a zawartość izotopu promieniotwórczego maleje w czasie. To pozwala oszacować wiek próbki w skali typowej dla późnego czwartorzędu.
Pozostałe propozycje są mylące, bo dotyczą innych materiałów lub mechanizmów:
- Metoda trakowa (trakowa) jest związana z rejestracją śladów uszkodzeń w minerałach i zwykle stosuje się ją do datowania procesów geologicznych w minerałach, a nie bezpośrednio szczątków organicznych.
- Termoluminescencja dotyczy luminescencji minerałów (np. kwarcu, skalenia) i jest używana do datowania czasu od ostatniego ogrzania lub naświetlenia, co ma zastosowanie w osadach i materiałach mineralnych, ale nie jest metodą "wprost" do datowania szczątków organicznych.
- Metoda potasowo-argonowa jest klasyczną metodą izotopową do skał/minerałów zawierających potas (szczególnie materiałów wulkanicznych), a jej typowy zakres wieku jest inny niż dla młodych szczątków organicznych czwartorzędu.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę doboru metody: organiczne pozostałości z czwartorzędu → radiowęgiel, a metody takie jak K-Ar czy trakowa kojarzyć przede wszystkim ze skałami i minerałami. Dzięki temu łatwiej uniknąć wyboru "najbardziej znanej" metody bez sprawdzenia, jaki materiał ma być datowany.
