W takich zadaniach nie wyznacza się wieku bezwzględnego, tylko wiek względny zdarzenia tektonicznego. Obowiązuje prosta reguła geologiczna: struktura przecinająca jest młodsza od skał/warstw, które przecina. Dlatego uskok, który rozcina i przemieszcza warstwy danej jednostki stratygraficznej, musiał powstać po czasie ich sedymentacji i lityfikacji.
Odpowiedź "po sylurze" jest właściwa wtedy, gdy z mapy wynika, że linia uskoku przecina utwory sylurskie (np. granice litologiczne/stratygraficzne są przesunięte po obu stronach uskoku w obrębie syluru). To oznacza, że najpóźniej w sylurze te warstwy już istniały, a dopiero później nastąpiło ich przemieszczenie wzdłuż powierzchni uskoku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym schemacie rozumowania?
- "przed sylurem" – byłoby prawdziwe, gdyby uskok był starszy od syluru, czyli gdyby utwory sylurskie nie były nim przecięte (np. przykrywałyby uskok bez przesunięcia lub nie wykazywałyby dyslokacji). Jeśli jednak sylur jest przemieszczony, uskok nie może być starszy od syluru.
- "przed ordowikiem" – to jeszcze starsza hipoteza. Ordowik jest starszy od syluru, więc jeśli uskok jest młodszy od syluru, to tym bardziej nie może być starszy od ordowiku.
- "po permie" – byłoby uzasadnione dopiero wtedy, gdyby na mapie widać było, że uskok przecina również utwory permskie albo że perm jest przemieszczyany przez ten sam uskok. Samo przecięcie syluru nie daje podstaw, by przesuwać wiek uskoku aż "po permie".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal najmłodszą jednostkę, która jest przecięta i przesunięta – uskok jest młodszy od niej. Nie myl tego z jednostką najmłodszą w ogóle na mapie, jeśli nie ma dowodu, że również została zdyslokowana.
