Zużycie prowadnic suwaka w praktyce objawia się najczęściej wzrostem luzu między elementami prowadzącymi (pojawia się większa szczelina, gorsze prowadzenie, możliwość przekoszenia). Dlatego do oceny zużycia stosuje się przyrząd, który potrafi zmierzyć właśnie szczelinę w złożeniu.
Odpowiedź "szczelinomierz" jest właściwa, ponieważ jest to zestaw listków o znanej grubości. Wkładając listek (lub ich kombinację) w miejsce kontroli, można bezpośrednio określić wielkość luzu: im większa grubość wchodzi między powierzchnie, tym większa szczelina, co zwykle oznacza większe zużycie prowadnic lub konieczność regulacji.
Pozostałe przyrządy nie są optymalne do tego zadania:
- "średnicówka mikrometryczna" służy do pomiaru średnic wewnętrznych (np. otworów). Nie mierzy wygodnie szczelin pomiędzy płaskimi/prowadzącymi powierzchniami i zwykle wymaga dostępu charakterystycznego dla pomiaru otworu.
- "wysokościomierz suwmiarkowy" wykorzystuje się do pomiaru wysokości lub wyznaczania wymiarów względem płyty traserskiej. Nie jest przeznaczony do oceny luzów w szczelinie prowadnicy.
- "mikrometr" mierzy głównie wymiary zewnętrzne (grubość/średnicę elementu) z dużą dokładnością, ale nie pozwala w prosty sposób zmierzyć szczeliny między współpracującymi częściami bez demontażu i odpowiedniego punktu przyłożenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "luz", "szczelina", "prześwit" lub "zużycie prowadnic" rozumiane jako zmiana pasowania, najpierw rozważ przyrządy do pomiaru szczelin (szczelinomierze), a dopiero później narzędzia do wymiarów liniowych elementów.
