KWALIFIKACJA INF9 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 17.
Do połączenia centrali alarmowej z czujnikiem ruchu wchodzącym w skład systemu alarmowego można użyć kabla o symbolu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Połączenie centrali alarmowej z czujnikiem ruchu to typowy tor niskoprądowy (sygnałowy/sterujący), gdzie stosuje się przewody o niewielkim przekroju żyły. Odpowiedź "LgY 1x0,5" wskazuje przewód pojedynczej żyły o przekroju 0,5 mm², możliwy do takich połączeń. Pozostałe propozycje dotyczą innych zastosowań konstrukcyjnych.

Pełne wyjaśnienie:

Połączenie centrali alarmowej z czujnikiem ruchu (PIR) w systemie alarmowym realizuje się jako obwód niskoprądowy: przesyłane są sygnały stanu/sterowania, a pobór prądu czujki jest niewielki w porównaniu z instalacjami energetycznymi. W praktyce oznacza to, że kluczowe jest dobranie przewodu o odpowiednim przeznaczeniu do obwodów sterowania/sygnalizacji oraz o typowym, niewielkim przekroju żyły.

Odpowiedź "LgY 1x0,5" opisuje przewód jednożyłowy o przekroju 0,5 mm². Taka konstrukcja bywa wykorzystywana do wykonywania połączeń w obwodach niskoprądowych (np. sterowniczych i sygnałowych), gdy instalacja i dokumentacja dopuszcza pojedyncze żyły prowadzone w odpowiedni sposób (np. w osłonie, w korycie, w rozdzielnicy lub w wiązce).

Pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe w tym zastosowaniu, ponieważ sugerują inne typy kabli/przewodów i inne środowisko pracy:

  • "OMY 3x0,5" to przewód wielożyłowy kojarzony z elastycznymi przyłączami/połączeniami o innym przeznaczeniu niż typowe tory czujek w instalacji stałej.
  • "SMYp 2x0,5" wskazuje przewód o konstrukcji spotykanej w innych zastosowaniach niskonapięciowych (np. połączenia sprzętowe), co nie jest standardowym wyborem do torów czujek w instalacji budynkowej, jeśli wymagane są określone cechy montażowe i odpornościowe.
  • "YTDY 6x0,5" to kabel wielożyłowy o przeznaczeniu telekomunikacyjnym/sygnalizacyjnym; sama liczba żył (6) nie czyni go automatycznie najlepszym do połączenia czujka–centrala, bo dobór zależy od zaleceń producenta systemu, sposobu prowadzenia trasy oraz wymaganej funkcji każdej żyły.

Na egzaminie warto patrzeć na: typ obwodu (niskoprądowy), przeznaczenie przewodu oraz liczbę żył i przekrój. Nie wybiera się przewodu "na zapas" tylko dlatego, że ma więcej żył; liczy się zgodność z funkcją i praktyką montażową.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis 1x0,5 oznacza zwykle jedną żyłę (1) o przekroju 0,5 mm². Liczba żył mówi, ile niezależnych przewodników jest w kablu, a przekrój wpływa na dopuszczalny prąd i spadek napięcia. W torach niskoprądowych często spotyka się małe przekroje.
Sprawdza się przeznaczenie (sygnałowe/sterownicze), konstrukcję (instalacyjny vs. przyłączeniowy), liczbę żył i przekrój. Dodatkowo liczą się warunki prowadzenia (w ścianie, w korycie, w rurce) oraz zalecenia producenta centrali i czujki.
Większość czujek i wejść centrali pracuje w obwodach niskoprądowych, gdzie prądy są małe, a sygnały mają charakter informacyjny. Zbyt duży przekrój zwykle nie poprawia działania, a podnosi koszt i utrudnia montaż. Dobór zawsze trzeba odnieść do trasy przewodu i spadków napięcia.
Tak, bo czujka może wymagać osobnych żył na zasilanie i styk alarmowy (czasem także sabotaż). Jednak "więcej żył" nie zawsze oznacza "lepiej" — ważna jest zgodność z wymaganiami urządzenia i czy wykorzystasz wszystkie żyły. Nadmiar żył bywa niepotrzebny.
Częste błędy to: wybór przewodu wyłącznie po przekroju, ignorowanie przeznaczenia (np. przewód przyłączeniowy zamiast instalacyjnego), dobór "na zapas" bardzo wielożyłowego kabla oraz nieuwzględnienie sposobu prowadzenia instalacji. Błąd to też brak sprawdzenia zaleceń producenta systemu.
Technicznie bywa to spotykane, ale należy zachować spójność z dokumentacją i praktyką montażową: ten sam typ przewodu ułatwia serwis i diagnostykę. Mieszanie może utrudniać identyfikację żył i parametrów trasy. Kluczowe jest, aby każdy odcinek spełniał wymagania elektryczne i montażowe danego obwodu.
Kabel wielożyłowy jest wygodniejszy, gdy do urządzenia trzeba doprowadzić kilka torów (np. zasilanie i sygnały) jedną trasą i chcesz mieć wspólną powłokę. Ułatwia to montaż i porządek w okablowaniu. Wybór zależy od liczby potrzebnych żył, metody prowadzenia i wymagań instalacji.
Najprościej odczytać nadruk na izolacji/powłoce (symbol, liczba żył, przekrój). Gdy nadruku brak, pomaga pomiar średnicy żyły i oględziny budowy, ale to mniej pewne. W praktyce warto też porównać z dokumentacją powykonawczą i oznaczeniami w szafie/centrali.
Nie zawsze. Choć często jest spotykany w torach niskoprądowych, o tym, czy "wystarczy", decyduje długość trasy, spadek napięcia, pobór prądu czujki i wymagania producenta. Przy długich trasach lub większych obciążeniach może być potrzebny większy przekrój albo inna organizacja zasilania.
Najpierw ustal, czy chodzi o tor niskoprądowy (alarm, teletechnika) czy o zasilanie energetyczne. Potem oceń symbol: liczba żył i przekrój oraz typ przewodu. Na końcu odrzuć opcje o ewidentnie innym przeznaczeniu (np. przyłączeniowe, telekomunikacyjne, specjalne) niż typowe połączenie czujki.
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Połączenie centrali alarmowej z czujnikiem ruchu to typowy tor niskoprądowy (sygnałowy/sterujący), gdzie stosuje się przewody o niewielkim przekroju żyły."

Materiały:

  • Katalogi producentów przewodów i kabli (sekcje: przewody instalacyjne, sterownicze, telekomunikacyjne)
  • Podstawy instalacji niskoprądowych/teletechnicznych w budynkach (skrypty szkolne, poradniki branżowe)
  • Dokumentacje montażowe central alarmowych i czujek ruchu (zalecenia dot. okablowania)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego