Rezystancja izolacji przewodu informuje, czy warstwa izolacyjna skutecznie oddziela żyły przewodzące od siebie oraz od otoczenia. W praktyce sprawdza się ją, aby wykryć zawilgocenie, uszkodzenia mechaniczne, starzenie izolacji lub przebicia, które mogą powodować upływy prądu i zagrożenie porażeniowe.
Do takiego badania stosuje się megaomomierz (miernik rezystancji izolacji). Jest to przyrząd przystosowany do pomiaru bardzo dużych rezystancji, typowo uzyskiwanych w izolacji, i realizuje pomiar przy użyciu napięcia probierczego. Dzięki temu wynik jest miarodajny dla oceny izolacji, a nie tylko dla oceny samego przewodnika.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "omomierz." – typowy omomierz (np. w multimetrze) służy do pomiaru rezystancji elementów i połączeń, ale nie jest właściwym narzędziem do oceny stanu izolacji przewodów metodą z napięciem probierczym i w zakresie megaomów.
- "miernik pętli zwarcia." – ten przyrząd służy do oceny parametrów ochrony przeciwporażeniowej poprzez badanie pętli zwarcia (warunków samoczynnego wyłączenia zasilania), a nie do pomiaru rezystancji izolacji.
- "induktorowy miernik uziemień." – jest przeznaczony do pomiaru rezystancji uziemienia (układów uziemiających), czyli innego parametru niż rezystancja izolacji przewodów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "rezystancja izolacji", szukaj odpowiedzi związanej z pomiarem megaomów i testem izolacji, a nie z pętlą zwarcia czy uziemieniem.
