CO (tlenek węgla, potocznie "czad") jest gazem silnie toksycznym, dlatego w górnictwie podziemnym kluczowa jest możliwość pomiaru jego stężenia w powietrzu wyrobisk. Do takich pomiarów stosuje się wykrywacze gazów (najczęściej przenośne detektory, często wielogazowe) oraz wykrywacze rurkowe (rurki wskaźnikowe z odpowiednim odczynnikiem), które pozwalają określić stężenie na podstawie wskazania/zmiany barwy.
Odpowiedź "wykrywacz gazów i wykrywacze rurkowe" jest poprawna, bo oba rozwiązania są bezpośrednio przeznaczone do kontroli składu atmosfery pod kątem gazów niebezpiecznych, w tym CO. W praktyce detektor elektroniczny daje szybki odczyt i alarm, a rurki wskaźnikowe bywają użyteczne jako metoda kontrolna lub w sytuacjach wymagających prostego, niezależnego potwierdzenia.
Pozostałe propozycje dotyczą innych wielkości fizycznych albo innych zastosowań:
- "benzynową lampę wskaźnikową" kojarzy się z wykrywaniem zagrożeń w atmosferze, jednak nie jest przyrządem do ilościowego pomiaru stężenia CO; w nowoczesnym podejściu bezpieczeństwa zastępują ją dedykowane detektory.
- "psychrometr" służy do oceny parametrów mikroklimatu (np. wilgotności) na podstawie pomiarów termometrycznych, a nie do analizy składu gazowego powietrza.
- "anemometr" mierzy prędkość ruchu powietrza, co jest ważne w wentylacji kopalń, ale nie daje informacji o stężeniu CO.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co jest mierzone (stężenie gazu), a dopiero potem dobierz klasę przyrządu (detektor gazów / metoda wskaźnikowa), zamiast wybierać urządzenie "często spotykane w kopalni".
