Wilgotność względna (RH) opisuje, w jakim stopniu powietrze jest "wypełnione" parą wodną w porównaniu z maksymalną ilością pary, jaką może zawierać przy tej samej temperaturze. W ujęciu fizycznym jest to stosunek aktualnego ciśnienia cząstkowego pary wodnej do prężności pary nasyconej w tej temperaturze, zwykle wyrażony w procentach.
Do pomiaru RH stosuje się higrometry. Higrometr włosowy jest klasycznym przyrządem, w którym elementem czułym jest odpowiednio przygotowane włókno (np. włos), zmieniające długość wraz ze zmianą wilgotności. Zmiana ta jest przenoszona mechanicznie na wskazówkę lub zapis.
Pozostałe propozycje nie dotyczą wilgotności:
- Barometr Fortina służy do pomiaru ciśnienia atmosferycznego, a nie zawartości pary wodnej w powietrzu.
- Termometr rtęciowy mierzy temperaturę. Temperatura wpływa na prężność pary nasyconej, ale sam termometr nie wyznacza RH.
- Pluwiograf pływakowy rejestruje opad atmosferyczny (ilość i przebieg w czasie), czyli wodę, która już spadła, a nie parę wodną w powietrzu.
W praktyce środowiskowej warto pamiętać, że dziś często spotyka się także czujniki elektroniczne i termohigrometry, jednak nazwa przyrządu "higrometr" pozostaje właściwą odpowiedzią dla pomiaru wilgotności względnej.
