Rdzeń magnetyczny transformatora jest elementem, który zamyka obwód magnetyczny i pozwala uzyskać duży strumień magnetyczny przy stosunkowo małym prądzie magnesującym uzwojenie pierwotne. Do tego potrzebny jest materiał o bardzo dużej przenikalności magnetycznej i wyraźnej zdolności do uporządkowania domen magnetycznych.
Takie cechy mają ferromagnetyki (w praktyce są to m.in. materiały stosowane na rdzenie, jak stal elektrotechniczna lub odpowiednie materiały ferrytowe w zależności od częstotliwości pracy). Dzięki nim linie pola magnetycznego "chętnie" przechodzą przez rdzeń, co zwiększa sprzężenie między uzwojeniami i poprawia parametry transformatora.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Paramagnetyki mają dodatnią, ale bardzo małą podatność magnetyczną – w transformatorze nie zapewnią skutecznego prowadzenia strumienia, więc prąd magnesujący byłby duży, a transformator nie spełniałby wymagań praktycznych.
- Diamagnetyki mają ujemną podatność magnetyczną (słabo "wypychają" pole), więc są jeszcze mniej przydatne do budowy rdzeni transformatorów.
- Antyferromagnetyki mają uporządkowanie momentów magnetycznych w przeciwnych kierunkach, co nie daje typowych własności rdzeni transformatorowych wykorzystywanych w elektrotechnice; nie są standardowym materiałem na rdzenie w klasycznych zastosowaniach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "rdzeń transformatora", najczęściej szukasz materiału o dużej przenikalności i dobrych własnościach magnesowania, czyli ferromagnetyka.
