Po wypełnieniu spoin zaprawą do fugowania następuje etap obróbki świeżej fugi: jej wyrównanie, uformowanie i oczyszczenie krawędzi płytek z nadmiaru materiału. Do tej czynności typowo stosuje się packę (pacę) gąbkową, ponieważ gąbka pracuje "miękko", dopasowuje się do nierówności i umożliwia nadanie spoinie równego, estetycznego profilu bez agresywnego wyrywania materiału.
Odpowiedź "packi gąbkowej" jest właściwa, bo to narzędzie łączy dwie funkcje: pomaga w końcowym ukształtowaniu spoiny oraz wstępnym czyszczeniu okładziny z resztek fugi podczas zmywania.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych etapów lub innych typów prac:
- "packi filcowej" może kojarzyć się z wygładzaniem, ale w praktyce nie jest standardowym narzędziem do profilowania typowej fugi po spoinowaniu płytek; dobór filcu częściej dotyczy specyficznych wykończeń i nie zastępuje gąbki w obróbce spoin.
- "nakładarki" używa się do nanoszenia materiału (aplikacji), a nie do końcowego kształtowania już wypełnionej spoiny.
- "szpachelki" służą do nakładania i zdzierania/rozprowadzania mas, ale przy profilowaniu fugi mogą zarysować krawędzie okładziny lub wyciągać świeżą fugę, jeśli użyje się ich niewłaściwie.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: aplikacja fugi i profilowanie/zmywanie to dwa różne etapy, często wymagające innych narzędzi.
