Przewód współosiowy (często nazywany też kablem koncentrycznym) to rodzaj kabla, w którym dwa przewodniki są ułożone współosiowo, czyli mają wspólną oś geometryczną.
Typowa budowa obejmuje:
- centralną żyłę (przewodnik sygnałowy),
- dielektryk (izolację) utrzymujący stałą odległość,
- ekran (oplot/folię) pełniący rolę drugiego przewodnika i ochrony przed zakłóceniami,
- zewnętrzną powłokę ochronną.
Z tej definicji wynika, że poprawną odpowiedzią są kable koncentryczne, bo "koncentryczny" opisuje dokładnie tę samą zasadę ułożenia przewodników co "współosiowy".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "światłowody" – to medium światłowodowe, w którym sygnał jest prowadzony światłem w rdzeniu i płaszczu światłowodu; nie ma tu współosiowego układu dwóch metalowych przewodników.
- "skrętkę komputerową" – skrętka jest kablem miedzianym z parami skręconych żył; nie jest konstrukcją współosiową, tylko parową (symetryczną), typową np. dla Ethernetu.
- "przewody dwuparowe" – również odnoszą się do układu par żył (np. telefonicznych), a nie do geometrii współosiowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "współosiowy", warto skojarzyć je z geometrią "jedno w drugim" (żyła w środku, ekran na zewnątrz). To zwykle prowadzi do wyboru kabla koncentrycznego i odróżnienia go od kabli parowych (skrętka, wieloparowe) oraz od światłowodu.
