Ankieta opisana w pytaniu to COSI, ponieważ jej istotą jest podejście zorientowane na pacjenta: badany wskazuje konkretne sytuacje komunikacyjne, w których chce lepiej słyszeć (często przyjmuje się listę kilku celów, np. pięciu), a następnie podczas kontroli ocenia, na ile aparat słuchowy poprawił funkcjonowanie właśnie w tych sytuacjach. Dzięki temu wynik nie jest "ogólną opinią", lecz odnosi się do realnych, indywidualnie dobranych trudności.
Odpowiedź HHIE nie pasuje do opisu, bo to narzędzie ukierunkowane na ocenę konsekwencji/ograniczeń związanych z ubytkiem słuchu (poczucie utrudnienia w życiu społecznym i emocjonalnym), a nie na wybór kilku konkretnych celów sytuacyjnych do późniejszej oceny poprawy po dopasowaniu.
Odpowiedź APHAB również nie odpowiada opisowi "5 sytuacji", ponieważ jest to profil trudności w typowych warunkach słuchania (różne kategorie słuchania w hałasie, pogłosie itp.) i służy do porównania odczuwanych problemów przed i po zastosowaniu aparatu, ale nie opiera się na indywidualnej liście kilku sytuacji zgłoszonych przez pacjenta jako cele.
Odpowiedź IOI-HA dotyczy całościowej oceny wyników używania aparatu słuchowego (m.in. korzyści, zadowolenia, wpływu na życie), jest krótszym inwentarzem wynikowym, ale nie jest ankietą opartą na mechanizmie "pacjent podaje 5 sytuacji, w których oczekuje poprawy słyszenia".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się element indywidualnych celów/sytuacji wskazywanych przez pacjenta, zwykle chodzi o narzędzie zorientowane na cele (goal-oriented). Gdy mowa o szerokiej jakości życia lub ogólnej korzyści, częściej chodzi o inwentarze wynikowe.
