Czynniki doboru aparatu słuchowego można podzielić na audiologiczne oraz pozaaudiologiczne. Czynniki audiologiczne wynikają bezpośrednio z oceny narządu słuchu i danych uzyskiwanych w diagnostyce. Dlatego odpowiedź "Stopień i rodzaj niedosłuchu." jest właściwa: opisuje wielkość ubytku oraz jego charakter, co wpływa na dobór rozwiązania (zakres wzmocnienia, strategię przetwarzania sygnału, dobór parametrów dopasowania).
Odpowiedź "Ogólny stan zdrowia." może być ważna klinicznie (np. choroby współistniejące, ograniczenia manualne), ale nie jest parametrem audiologicznym – nie opisuje samego ubytku słuchu ani wyniku badań słuchu.
Odpowiedź "Wiek pacjenta." bywa istotny organizacyjnie i funkcjonalnie (obsługa, styl życia, potrzeby komunikacyjne), jednak sam wiek nie stanowi miary ani typu niedosłuchu. Jest więc czynnikiem pozaaudiologicznym.
Odpowiedź "Indywidualne potrzeby pacjenta." odnosi się do oczekiwań, środowisk słuchowych i preferencji (np. komfort, łączność bezprzewodowa), co pomaga w wyborze funkcji aparatu, ale nadal nie jest to czynnik audiologiczny w sensie diagnostycznym.
Na egzaminie warto zapamiętać: audiologiczne = to, co opisuje ubytek słuchu i wyniki badań; pozaaudiologiczne = cechy pacjenta, jego możliwości i oczekiwania.
