Wielkość luzu pomiędzy suportem a łożem tokarki jest w praktyce rozumiana jako szczelina/odstęp między współpracującymi powierzchniami prowadzącymi lub elementami przylegającymi. Do takiego pomiaru najprostszy i typowy przyrząd to szczelinomierz, czyli zestaw płytek (listków) o znanych grubościach. Pomiar polega na wsunięciu odpowiedniego listka w miejsce, w którym występuje szczelina, i dobraniu takiej grubości, która wchodzi z wyczuwalnym, lekkim oporem. Dzięki temu otrzymuje się wartość luzu bez potrzeby przeliczania wskazań.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Kątownik służy głównie do kontroli geometrii (np. prostopadłości, równoległości, ustawienia elementów względem siebie). Nie jest przeznaczony do określania wartości szczeliny pomiędzy dwiema powierzchniami.
- Czujnik zegarowy to przyrząd do pomiaru małych przemieszczeń i odchyłek (np. bicia, ugięć, nierówności) w układzie z odpowiednim mocowaniem. Może być używany w różnych procedurach diagnostycznych, ale sam w sobie nie jest "szczelinomierzem" i nie mierzy bezpośrednio grubości szczeliny listkiem o znanej wartości.
- Sprawdzian do rowków jest przeznaczony do kontroli wymiarów i kształtu rowków (np. szerokości, głębokości w zależności od typu sprawdzianu). Nie służy do oceny luzu między suportem a łożem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "sprawdzenie luzu" rozumianego jako szczelina między powierzchniami, najczęściej właściwym wyborem jest szczelinomierz. Gdy mowa o odchyłkach ruchu, biciu lub przemieszczeniu podczas poruszania elementem, wtedy częściej rozważa się czujnik zegarowy (w odpowiednim układzie pomiarowym).
