W systemach alarmowych typ linii ustawiany w centrali musi odpowiadać temu, jak fizycznie zrealizowano obwód dozorowy (rodzaj styku oraz liczba i sposób włączenia rezystorów parametrycznych).
Odpowiedź "2EOL/NC" jest poprawna, gdy:
- czujka pracuje na styku NC (w stanie dozorowym styk jest zwarty, a przy naruszeniu – rozwiera się),
- na linii zastosowano dwuparametryzację (typowo dwa rezystory), dzięki czemu centrala nie ocenia jedynie "zwarty/rozwarty", ale rozpoznaje kilka poziomów rezystancji.
Praktyczny sens 2EOL/NC polega na tym, że centrala może odróżniać różne stany tego samego wejścia (np. poprawny dozór, alarm z naruszenia oraz stan sabotażu/usterki linii) na podstawie rezystancji obwodu. To zwiększa diagnostykę i ułatwia serwis.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w takim podłączeniu:
- "NC" opisuje wyłącznie logikę styku, ale nie uwzględnia parametryzacji rezystorami; przy linii parametrycznej ustawienie samego NC zwykle nie pozwala na poprawną interpretację stanów rezystancyjnych.
- "EOL" oznacza linię z pojedynczym rezystorem końca linii; nie odpowiada układowi, w którym centrala ma rozpoznawać więcej niż dwa stany na podstawie dwóch rezystorów.
- "3EOL/NC" dotyczy innej (trójparametrycznej) konfiguracji, stosowanej, gdy schemat przewiduje trzy poziomy parametryzacji; jeśli na linii nie ma takiej realizacji, ustawienie 3EOL prowadzi do błędnych wskazań (np. ciągłe uszkodzenie linii).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy czujka jest NO czy NC, a potem policz, czy na schemacie jest brak rezystora, jeden rezystor (EOL) czy dwa rezystory (2EOL). Dopiero wtedy wybieraj typ linii w programowaniu wejścia.
