W miareczkowaniu kompleksometrycznym (najczęściej z EDTA) punkt końcowy wyznacza się zwykle za pomocą wskaźników metalochromowych. Są to barwniki, które tworzą barwne, mniej trwałe kompleksy z jonami metali. Gdy do roztworu dodaje się EDTA, wiąże ono jon metalu silniej niż wskaźnik, a wskaźnik zostaje uwolniony i następuje charakterystyczna zmiana barwy.
Odpowiedź "czerwień metylowa" jest poprawna, ponieważ to klasyczny wskaźnik kwas-zasada, używany do wykrywania zakresu pH w miareczkowaniach alkalimetrycznych/acidymetrycznych. Nie jest on typowym wskaźnikiem do oznaczeń kompleksometrycznych, bo jego działanie nie polega na konkurencji o jon metalu, tylko na równowadze form kwasowej i zasadowej barwnika.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do wskaźników znanych z zastosowań w kompleksometriach:
- "mureksyd" jest wskaźnikiem używanym w kompleksometrii (np. w oznaczeniach niektórych jonów metali, klasycznie m.in. dla Ca2+ w odpowiednich warunkach).
- "kalces" bywa spotykany jako nazwa wskaźnika fluorescencyjnego/kompleksometrycznego; w literaturze często występuje nazwa kalceina (calcein), wykorzystywana jako wskaźnik w oznaczeniach kompleksometrycznych w odpowiednio dobranym pH.
- "czerń eriochromowa" (Eriochrome Black T) to jeden z najbardziej typowych wskaźników metalochromowych, powszechnie kojarzony z oznaczaniem sumy Ca2+ i Mg2+ (twardość wody) w obecności buforu amoniakalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "kompleksometria/EDTA", szukaj wskaźników metalochromowych (eriochromy, mureksyd, kalceina). Jeśli pojawia się "miareczkowanie kwas-zasada", wtedy typowe są wskaźniki pH (np. czerwień metylowa, fenoloftaleina). To szybki sposób na rozróżnienie mechanizmu i właściwego doboru wskaźnika.
