To zadanie jest typową kalkulacją zużycia materiału w pracach plecionkarskich: najpierw ustala się zapotrzebowanie na jeden wyrób, a potem przelicza na serię wyrobów.
Krok 1: zużycie na 1 kosz
Na jeden kosz podano dwa składniki podstawowe oraz zapas:
- 38 prętów na konstrukcję,
- 84 pręty na wyplot (część roboczą),
- 6 prętów jako zapas na ewentualną wymianę wadliwego materiału.
Sumujemy je: 38 + 84 = 122, a następnie 122 + 6 = 128 prętów na jeden kosz.
Krok 2: zużycie na 4 kosze
Skoro na 1 kosz potrzeba 128 prętów, to na 4 kosze potrzeba 128 × 4 = 512 prętów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "488 sztuk." odpowiada sytuacji, gdy ktoś policzy tylko 38+84=122 na kosz i pominie zapas 6 prętów. Wtedy 122×4=488, ale zadanie wyraźnie wymaga doliczenia zapasu na każdy kosz.
- "336 sztuk." wygląda jak policzenie tylko jednego składnika (np. 84×4=336). To błąd polegający na nieuwzględnieniu pozostałych części zużycia.
- "256 sztuk." może wynikać z pomylenia mnożnika (np. 128×2) albo z błędnego założenia, że zapas liczy się "na całość", a nie na 1 kosz. W treści podano jednak 6 prętów na 1 kosz.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o materiale stosuj schemat: (zużycie na 1 sztukę) = suma wszystkich składników, a dopiero potem razy liczba sztuk. To ogranicza ryzyko pominięcia dodatku typu zapas, odpady czy wymiana.
