W zadaniach o zużyciu materiału na serię wyrobów kluczowe jest rozpoznanie, że podana wartość (2,2 kg) dotyczy jednej sztuki. Jeśli zużycie na 1 kosz jest stałe, to całkowite zapotrzebowanie rośnie proporcjonalnie do liczby koszy.
Obliczenie wykonuje się więc przez mnożenie:
zużycie całkowite = zużycie na 1 sztukę × liczba sztuk
Podstawiamy dane:
- zużycie na 1 kosz: 2,2 kg
- liczba koszy: 5
Obliczamy:
2,2 kg × 5 = 11,0 kg
To oznacza, że aby wykonać 5 koszy dla psa, trzeba przygotować łącznie 11,0 kg prętów wikliny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 5,0 kg odpowiadałoby sytuacji, w której na 1 kosz zużywa się 1,0 kg (albo ktoś błędnie "upraszcza" 2,2 do 1) – to typowy błąd rachunkowy lub nieuwaga.
- 2,2 kg to zużycie tylko na jeden kosz; wybór tej wartości oznacza pominięcie faktu, że koszy ma być 5.
- 16,5 kg byłoby wynikiem mnożenia 2,2 × 7,5 lub 3,3 × 5; często wynika z pomylenia liczb albo niepoprawnego mnożenia liczb dziesiętnych.
W praktyce plecionkarskiej taki rachunek pozwala szybko sprawdzić, czy ilość wikliny w pracowni wystarczy na realizację zamówienia, a także ułatwia wstępne planowanie zakupów i kosztów materiału.
