W obróbce skrawaniem rozróżnia się operacje wykonywania otworu (np. wiercenie) oraz operacje wykańczające, których celem jest uzyskanie wymaganej geometrii i dokładności. Jeżeli na rysunku widoczny jest otwór stożkowy, typowym narzędziem do końcowej obróbki (wykończenia) jest rozwiertak stożkowy. Pozwala on nadać stożkowi właściwy kąt, poprawić współosiowość oraz jakość powierzchni w porównaniu z obróbką wiertłem.
Odpowiedź "wiertło kręte." nie pasuje do pojęcia końcowej obróbki: wiertło służy przede wszystkim do zgrubnego wykonania otworu i zwykle nie zapewnia takiej dokładności wymiarowo-kształtowej oraz jakości powierzchni, jak narzędzia wykańczające. Dodatkowo wiertło jest narzędziem zasadniczo do otworów walcowych, a nie do dokładnego kształtowania stożka.
Odpowiedź "nawiertak." jest błędna, bo nawiertak stosuje się do wykonania nakiełka lub naprowadzenia wiertła (ułatwia centrowanie i start wiercenia). Jest to operacja przygotowawcza, a nie końcowa obróbka otworu docelowego.
Odpowiedź "pogłębiacz walcowo-czołowy." dotyczy wykonywania pogłębień walcowych (np. pod łby śrub) oraz wyrównania czoła przy otworze. To narzędzie nie jest przeznaczone do wykańczania stożka w otworze.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "końcowa obróbka otworu", szukaj narzędzi typu rozwiertak (wykańczanie, poprawa dokładności). Gdy dodatkowo otwór ma kształt stożkowy, właściwym wyborem jest rozwiertak stożkowy, a nie narzędzia do otworów walcowych lub operacji przygotowawczych.
