KWALIFIKACJA TKO5 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 21.
Do wykonania kotwienia środkowego w sieci typu 30 według schematu należy zastosować
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek techniczny związany z elektroenergetyką transportu szynowego, w szczególności z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kotwieniu środkowym sieci typu 30 należy dobrać materiał i długość z tabeli wykazu.
W wierszu odpowiadającym pozycji 12 (jednostka: m) dla kolumny "30" widnieje wartość 130,0, a elementem jest lina stalowa – typowy element konstrukcyjny kotwienia, a nie drut ani materiał miedziany.

Pełne wyjaśnienie:

Kotwienie środkowe w sieci trakcyjnej jest rozwiązaniem konstrukcyjnym, którego celem jest stabilizacja geometrii przewodu jezdnego w przęśle oraz utrzymanie właściwego naprężenia układu. W dokumentacji tego typu rozstrzygające są zwykle dwa elementy: schemat z numerami pozycji oraz tabela (wykaz materiałów) powiązana z tymi numerami i z typem sieci.

W tym zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie tabeli: należy znaleźć kolumnę odpowiadającą typowi sieci "30" oraz wiersz dla pozycji 12. Pozycja 12 ma jednostkę "m", czyli jest podawana jako długość. Na przecięciu wiersza 12 i kolumny 30 widnieje wartość 130,0, co oznacza, że do wykonania kotwienia środkowego trzeba przygotować 130 m liny.

Poprawna jest odpowiedź "130 m liny stalowej", ponieważ lina stalowa (wielodrutowa) jest typowym elementem konstrukcyjnym przenoszącym siły rozciągające w układzie kotwienia. Zapewnia dużą wytrzymałość mechaniczną i trwałość w warunkach eksploatacji zewnętrznej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "140 m liny miedzianej" – miedź jest kojarzona z elementami przewodzącymi prąd, ale w kotwieniu (elemencie konstrukcyjnym) kluczowa jest wytrzymałość mechaniczna; dodatkowo długość nie zgadza się z tabelą.
  • "130 m drutu stalowego" – mimo zgodnej długości, drut nie jest tym samym co lina; lina ma konstrukcję wielodrutową i inne właściwości użytkowe.
  • "140 m drutu miedzianego" – błędny zarówno materiał (miedź), jak i forma (drut zamiast liny) oraz długość.

Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: najpierw identyfikuj typ sieci (kolumna), potem numer pozycji (wiersz), na końcu sprawdź jednostkę (m lub szt.), aby nie pomylić elementów liczonych na sztuki z elementami odmierzanymi w metrach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kotwienie środkowe to układ elementów w przęśle sieci trakcyjnej, który stabilizuje położenie przewodu jezdnego i pomaga utrzymać właściwe naprężenie oraz geometrię. Stosuje się je, aby ograniczyć niepożądane przemieszczenia przewodów pod wpływem sił mechanicznych i warunków atmosferycznych.
Najpierw znajdź w tabeli kolumnę oznaczoną typem sieci "30". Następnie przejdź do wiersza odpowiadającego właściwej pozycji ze schematu (tu: nr 12). Na końcu sprawdź jednostkę: jeśli jest "m", odczytana liczba oznacza długość w metrach.
Kotwienie jest elementem konstrukcyjnym przenoszącym siły rozciągające, więc kluczowa jest wytrzymałość mechaniczna i odporność na obciążenia. Lina stalowa ma wysoką wytrzymałość i trwałość. Miedź kojarzy się głównie z elementami przewodzącymi prąd, a nie z cięgnami konstrukcyjnymi.
Drut to pojedynczy, ciągły pręt metalowy (zwykle o mniejszej elastyczności i innej odporności na zmęczenie). Lina składa się z wielu cienkich drutów skręconych w splot, dzięki czemu lepiej znosi rozciąganie, drgania i ma większą elastyczność. W wykazach materiałów te pojęcia nie są zamienne.
W tym typie pytań długość wynika z dokumentacji (tabela wykazu materiałów powiązana ze schematem), a nie z obliczeń wykonywanych przez zdającego. Zadanie sprawdza przede wszystkim umiejętność odczytu właściwego wiersza/kolumny oraz rozpoznanie, jaki element opisuje dana pozycja.
Najczęstsze pomyłki to: wybranie złej kolumny (inny typ sieci), pomylenie numeru pozycji (wiersza), nieuwzględnienie jednostki ("m" vs "szt.") oraz mylenie nazw elementów, np. "lina" z "drut". Pomaga spokojne sprawdzenie trzech rzeczy: typ, pozycja, jednostka.
Jednostkę "szt." stosuje się dla elementów liczonych jako ilość części, np. uchwyty, zaciski, łączniki czy izolatory. Jednostkę "m" spotkasz przy elementach odmierzanych na długość, np. linach, przewodach lub odcinkach cięgien. Na egzaminie jednostka często podpowiada, jaki to typ pozycji.
Na schemacie elementy są ponumerowane, a numer odpowiada wierszowi w tabeli "Nr poz.". Pozycja 12 w opisie ilustracji to lina biegnąca wzdłuż przęsła w układzie kotwienia. W praktyce zawsze należy powiązać numer na rysunku z tym samym numerem w tabeli materiałowej.
W ramach jednej, konkretnej dokumentacji typ sieci definiuje zestaw materiałów i wartości w tabeli. Jednak w praktyce szczegóły mogą zależeć od projektu i wytycznych zarządcy infrastruktury. Dlatego na budowie i na egzaminie bazuje się na wskazanej dokumentacji (schemat/tabela) dla danego typu.
Ćwicz pracę na rysunkach z ponumerowanymi pozycjami i tabelami materiałów: wyszukuj typ sieci, dopasowuj wiersz po numerze, kontroluj jednostkę i nazwę elementu. Dodatkowo utrwal różnice pojęć (lina/drut, stal/miedź) i typowe zastosowania materiałów: przewodzące vs konstrukcyjne.
info

Statystycznie 54% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • Opis ilustracji (zweryfikowany): tabela "Typ sieci", wiersz "Nr poz. 12", kolumna "30", wartość "130,0 m" – materiał: lina (element 12 na schemacie).

Materiały:

  • PN-EN 50119 (napowietrzne sieci trakcyjne) – zapoznanie się z terminologią i wymaganiami ogólnymi
  • Instrukcje/wytyczne zarządcy infrastruktury dotyczące budowy i utrzymania sieci trakcyjnej (materiały szkoleniowe pracodawcy)
  • Podręczniki do przedmiotów zawodowych z zakresu sieci trakcyjnej i osprzętu (schematy, wykazy materiałowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego