W okładzinach ściennych z płytek ceramicznych narożnik wklęsły (wewnętrzny) jest miejscem, które wymaga starannego wykończenia. Chodzi nie tylko o estetykę, ale także o ochronę krawędzi płytek, zachowanie równej geometrii oraz ograniczenie problemów eksploatacyjnych (np. zabrudzeń w załamaniach, trudności w domyciu, miejscowego kruszenia krawędzi).
Rozwiązaniem stosowanym w praktyce są profile (m.in. z tworzywa sztucznego) przeznaczone do wykonywania narożników wewnętrznych. Profil zapewnia powtarzalną szczelinę/kształt wykończenia, stabilizuje krawędź okładziny i daje estetyczne przejście między dwiema płaszczyznami ściany. Tworzywa sztuczne są często wybierane, bo są odporne na wilgoć, nie korodują i są dostępne w wielu kolorach, co ułatwia dopasowanie do płytek oraz fugi.
Pozostałe propozycje nie są typowym akcesorium do okładzin ceramicznych w narożnikach wklęsłych:
- "Płaskowniki stalowe" – to elementy konstrukcyjno-montażowe, a nie systemowe wykończenie narożników płytek; w strefach wilgotnych dodatkowo pojawia się ryzyko korozji, jeśli nie jest to stal nierdzewna i odpowiednio zaprojektowane rozwiązanie.
- "Listwy drewniane" – drewno pracuje pod wpływem wilgoci i temperatury, jest wrażliwe na wodę oraz środki myjące; w okładzinach ceramicznych (zwłaszcza w łazienkach) nie jest to standardowe, trwałe wykończenie narożnika.
- "Ceowniki z blachy aluminiowej" – ceownik to profil o innym przeznaczeniu i geometrii; w wykańczaniu narożników okładzin stosuje się dedykowane profile narożne (wewnętrzne lub zewnętrzne), a nie przypadkowe kształtowniki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "narożnik wklęsły w okładzinie z płytek", myśl o systemowych elementach do wykańczania krawędzi: profilach narożnych (wewnętrznych) albo innych dedykowanych rozwiązaniach do płytek, a nie o materiałach konstrukcyjnych z drewna czy stali.
